Afbeelding

Fout feestje!

 

Ik dacht, het is tijd voor een beetje foute boel. Een beetje muziek die ik soms uren aan een stuk kan afspelen, maar die ik dan daarna echt weken, maanden niet meer kan horen.  Verwacht nu geen muziek die alle dagen op de radio wordt afgespeeld, alles behalve dat zelfs! Maar ik heb ook niet gezegd dat het allemaal foute muziek is. Van de helft weet ik niet eens in welke categorie ik het moet plaatsten. Het is eens wat anders dan anders.
Dus nu presenteer ik jullie mijn enige echte …:

Untitled

Hier gaan we dan!

We can’t stop – Miley Cyrus

Miley Cyrus. Een toch wel straffe madam die een hoop kritiek heeft mogen verduren de laatste tijd. Ondanks het feit dat er inderdaad het een en het ander aan te merken is op haar – uhm – gewaagde stijl kan er geen zinnig mens ontkennen dat ze ongelofelijk veel talent heeft. Een stem als deze daar ben ik echt jaloers op. Van het clipje ben ik dan misschien niet helemaal fan, maar van het nummer des te meer! Het heeft dan ook een maand of 2 non stop gespeeld als achtergrondmuziek. Tot ik het dus helemaal beu gehoord was.

Viva de Romeo’s – De Romeo’s

Nu dus echt wel de foute toer op. Ja, ik luister af en toe naar De Romeo’s. Problemen mee? Dat is toch net ideaal voor een momentje waarop je je niet helemaal lekker in je vel voelt. Draai dit nummer een keer of drie en gegarandeerd ben je een heel ander mens. Of dat nu een zich-beter-voelend mens of een krankzinnig mens is laat ik in het midden.

I want it that way – Backstreet Boys

Ook een beetje terugblikken naar vroeger. Ik was 6 jaar oud toen dit liedje uitkwam. Niet dat ik er toen naar luisterde. Ik ben nooit echt iemand geweest die veel naar de radio luistert. Nu nog steeds niet. Maar toch, iedere keer als ik dit liedje hoor krijg ik een vrij nostalgisch gevoel. Dus draai ik het een week of twee enorm veel om het dan aan de kant te laten liggen tot ik het gevoel van vroeger nog eens wil terug halen.

I walk with the goddess – Kelliana

Dit is eigenlijk een nummer wat ik nog steeds heel veel beluister. Vooral in de bus. En dan niet dit alleen, ik heb de volledige CD op mijn gsm staan, en op lange busritten of wandelingen is het heel ontspannend en echt onderhoudend om hiernaar te luisteren. Kelliana kan echt mooi weergeven wat ik zelf ook voel en denk in verband met de godin, waardoor haar muziek me eigenlijk nooit gaat vervelen. Het hoort dan ook niet helemaal thuis in dit rijtje, aangezien ik het wel heel vaak achtereen kan luisteren maar dan niet aan de kant leg voor een pauze.

Tarzan & Jane – Toy Box

Mag ik nog een keer echt fout gaan? Dit is een van die liedjes die ongeveer een dag meegaan, een keer of 50 achter elkaar dan wel. Maar dan staat mijn hoofd zo bol hiervan, dat ik echt een maand pauze nodig heb. Ookal staat het toch standaard tussen mijn foute afspeellijst. Hier heb ik trouwens nog een grappige herinnering aan. Ik weet dat ’s avonds in de danszalen van de school dit wel eens werd afgespeeld, en dat de dansers er dan helemaal los op gingen! Ah, wat een tijden. En aangezien zowat alles wat me doet denken aan mijn tijd op internaat me blij maakt, zo ook dit liedje.

What makes you beautiful – One Direction

Dit is het liedje wat nu staat te wachten iedere keer als ik mijn laptop open klap. Ongeveer een week nu. Ik heb heel de hype rond One Direction eigenlijk nog niet echt gesnapt. Ik bedoel, het zijn toch enkel een paar jongens die best goed kunnen zingen? Oh ja, en ze zien er best goed uit. Maar wat dan nog? Zo zijn er zo velen. Meer als genoeg die niet bekend zijn omdat ze toevallig aan een muziekprogramma meededen en een goede stem bleken te hebben.
Ach ja, ik maak me er niet druk om. Nu is het afwachten wanneer ik ook dit liedje beu gehoord ga zijn, zodat het voor enkele maanden onder het virtuele stof kan verdwijnen.

Ik denk dat ik het voor deze keer bij deze 6 laat. Wie weet komt er binnenkort nog eens een vervolg op, dan kan ik meteen eens zien hoe mijn repeat-smaak evolueert (kan je dat wel evolueren noemen?)
Met het schrijven van dit artikel heb ik deze nummers nog eens beluisterd, om goed te kunnen vatten waarom ik ze ook alweer zo vaak beluisterde. En ik moet zeggen dat van een aantal de tijd die ik nodig had om er overheen te komen dat ik ze te vaak had gehoord gepasseerd ben. Dus kan ik ze af spelen tot mijn oren smeken om iets anders!

Lieve groetjes,

Aislynn

 

 

Advertenties
Afbeelding

Taalportfolio #1

Voor het vak “Oriëntering op Taal” hebben we de opdracht gekregen een taalportfolio bij te houden. Dit gedurende onze hele opleiding van 3 jaar. Ik heb besloten om het hier bij te houden. Mijn blog is iets wat ik altijd en overal kan raadplegen moest ik het nodig hebben. En het is persoonlijk voor mij, het geeft aan hoe ik verder ook ben.

Dit zullen niet de meest interessante artikels worden om te lezen, maar ze zijn dus bedoeld voor mezelf en mijn persoonlijke ontwikkeling op gebied van taal, om een meer taalcompetente leerkracht te worden en mijn visie op taal te ontwikkelen. Zoals mijn docent al zei, elke leerkracht is een taalleerkracht, de hele dag door. Taal is heel belangrijk, en ik hecht er veel waarde aan. Maar dus, voor wie hier totaal geen interesse in heeft, de taalportfolio-artikelen zullen altijd dezelfde titel en tags hebben (voor mij gemakkelijk om terug te vinden en voor jullie gemakkelijk om over te slaan).

DSCN0485

De 13 doelstellingen:
* Gesprekken voeren met leerlingen +/-
* Het beoordelen en toegankelijk maken van teksten ?
* Mondeling opdrachten geven
* Schriftelijk vragen en opdrachten formuleren
* Een uiteenzetting geven met schriftelijke ondersteuning
* Een schriftelijke evaluatie geven
* Vertellen +/-
* Voorlezen +/-
* Gesprekken voeren +/-
* Een presentatie houden met schriftelijke ondersteuning
* Schrijven +
* Lezen +
* Innoveren en professionaliseren ?

Een doelstelling waarvan ik van mezelf vind dat ik deze al goed beheers:
Lezen
Waarom?
Lezen is iets wat ik altijd heel graag gedaan heb. Als ik me verveel (lees: niets te doen heb) zal ik dan ook heel snel grijpen naar een boek, dit in verschillende genres. Ook toen ik klein was las ik al heel veel. Toen ik net leerde lezen kon het voor mij niet snel genoeg gaan. En het verbaasde dan ook niemand dat ik op de leeftijd van 7-8 jaar boeken las zoals Harry Potter en andere boeken van dit niveau. Maar ook online lees ik zeer veel (Blogs, websites, informatie, ontspanning, …).

Een doelstelling waarvan ik van mezelf vind dat ik ze nog niet goed beheerst, waar ik nog aan moet werken:
Een presentatie houden met schriftelijke ondersteuning
Waarom?
Tegenover andere volwassenen een doel verdedigen zorgt bij mij voor veel stress. Ik heb het moeilijk om nog goed uit mijn woorden kom als ik alleen sta tegenover een groep. Ook tegenover 1 volwassene heb ik het moeilijk om een punt te verdedigen als het om iets heel belangrijk gaat. Denk hierbij aan bijvoorbeeld een mondeling examen. Vooral als dat het enige evaluatiemoment is voor een bepaald vak. (Hier tegenover heb ik – gelukkig – dan weer geen probleem om tegen een groep kinderen te spreken.)
Het gedeelte over schriftelijke ondersteuning is minder een probleem. Dit gedeelte van de presentatie kan ik namelijk op voorhand voorbereiden, waardoor ik mezelf kan kalmeren en uitgebreid de tijd kan nemen om alles uit te zoeken.
Dit is dus een punt waar ik heel hard aan wil gaan werken, aangezien ik weet dat dit heel belangrijk wordt in mijn toekomst als leerkracht.

Als je tot hier bent geraakt, alvast bedankt voor de interesse in mijn schoolverloop! Er komt in de toekomst dus nog meer van dit aan. Dan zal er niet meer zo een intro aan vooraf gaan, want waarom zou ik ook in herhaling vallen. En als je besluit om dit niet te willen volgen, niet getreurd. Er komen nog genoeg andere artikelen aan!

Lieve groetjes,

Aislynn

 

Afbeelding

Hasselt kermis

WP_20140928_19_54_13_Pro

Op de laatste dag van de kermis in Hasselt besloot ik om toch maar eens even een kijkje te gaan nemen. De kermis en alles wat erbij komt kijken heeft namelijk lang genoeg voor problemen en vertragingen gezorgd rond mijn schoolomgeving, waarom dan ook niet even plezier maken nu het nog kan? Dus vanavond trok ik er samen met papa naartoe, om enkele van de laatste momentjes mee te maken.

WP_20140928_19_21_28_Pro

Nu moet ik wel eerlijk toegeven dat het niet lang duurde voor ik me weer bedacht waarom ik de kermis ook alweer niet zo leuk vind. Veel te veel mensen, lawaai overal. Om dan nog maar te zwijgen van de stank van friet en smoutebollen die je langs alle kanten bedwelmd.

Gelukkig staat daar tegenover ook wel een hoop gezelligheid. En het is altijd leuk om vriendinnen en familie tegen te komen! (Ja, ik kan ook positieve dingen vertellen, haha!)
Dus dankjewel aan hen die mijn avond gezellig hebben gemaakt ❤

WP_20140928_19_56_09_Pro

Kermis heeft me met de jaren steeds meer een beeld gegeven dat het meer iets is voor kinderen en niet echt meer voor mij. Al is er uiteraard meer dan genoeg te doen voor jongeren en volwassenen.

Over kinderen gesproken, ook hier heb ik een opmerking over. Ik weet dat de kermis maar tijdelijk is, dat daarom veel ouders een uitzondering maken over het uur van slapen gaan van hun kinderen. En op het moment van mijn foto was het nog maar half 9 (door het donker is dat niet echt heel duidelijk). Maar toch, als je later op de kermis blijft rondhangen zie je nog steeds kinderen rondlopen. Dit vind ik op zijn minst gezegd onverantwoord. Zeker op een zondagavond, met een schooldag in het vooruitzicht! Maar goed, ik ga niemand vertellen hoe ze hun kinderen moeten opvoeden.

WP_20140928_19_44_52_Pro

Wat ik dan wel ga doen op de kermis? Als ik er zo veel commentaar op heb? Eten!
Ik weet dat ik net zei dat ik de geuren van al het eten vond stinken. Erger nog, ik wordt er verschrikkelijk misselijk van! Maar hier moet ik toch een uitzondering op maken. Er staat namelijk een Vietnamees kraam op de kermis waar ik echt enorm graag eet! Het is zo ontzettend lekker, ik krijg er echt niet genoeg van.

WP_20140928_001
Bami ❤

Ik kan nu natuurlijk het eten gaan ophemelen (als je ooit de kans hebt, ga dan zeker langs! De bami is om je vingers van af te likken!) Maar dat zal ik jullie besparen. Het is niet alleen het lekkere eten wat me aantrekt aan deze kraam. Het zijn ook ontzettend warme mensen die je bedienen, dat is ook uniek (vind ik dan persoonlijk).
(Zij staan ook op de kerstmarkt in Genk, voor degenen die ze op de kermis gemist hebben, hihi)

WP_20140928_19_48_34_Pro

En dan moesten we natuurlijk de kermis ook in stijl afsluiten! Papa en ik hebben allebei graag eens een Jägermeister. En vooral wanneer het kouder wordt kan dit zo heerlijk smaken! Dus als slaapmutsje kon dit niet ontbreken. Ik drink er maar eentje hoor. Of twee…

Zijn jullie ook op de kermis geweest? En hebben jullie er meer plezier van als ik?

Lieve groetjes,

Aislynn

Afbeelding

Snail mail

WP_20140824_20_58_07_Pro1

Sedert enkele weken heb ik een nieuwe bezigheid. Brieven schrijven!

Op facebook werd er een nieuwe groep opgericht, Een groep voor mensen met spirituele interesse, pagans, … Dat sprak me meteen erg aan. Vooral het leren kennen van nieuwe mensen met dezelfde interesses vind ik hier zo leuk aan! Het is dan ook geen vraagteken waarom de groep zoveel succes heeft.
(Voor wie ook interesse heeft plaats ik hier even een linkje: Penvriend/Penvriendin/Snailmail/Postcrossing (pagan & spirituele interesse) Dit is echt een leuke groep, vol mensen met neus in 1 richting!)

Nadat ik hier even mee bezig was hoorde een vriendin ervan dat ik dit deed. En zij wilde ook wel schrijven met mij. Ook al zien we elkaar zo een 4 dagen per week, nog is het leuk om elkaar briefjes te schrijven. Waarom we dan zoal over schrijven? Tja, dat is altijd even denken, omdat het toch iets moet zijn wat we nog niet verteld hebben. Maar voorlopig lukt dat wel, hihi!

WP_20140824_20_54_07_Pro

Een andere plek waarop ik mensen ontmoet om mee te schrijven is Interpals. Dit is een website waarop mensen van over heel de wereld zijn geregistreerd. Je vult je profiel in, waarop je aangeeft wat je interesses zijn. Ook sla je op welke talen je spreekt en op welk niveau. En welke talen je graag wilt leren. Je startscherm laat dan een hele hoop opties zien van mensen die dezelfde talen spreken en die eventueel bereid zijn je de talen die je wil leren ook te helpen leren. Erg interessant! En ondertussen leer je nieuwe mensen kennen.

Je hebt de optie om via de site zelf te chatten met elkaar, handig want dan krijg je ook best snel een antwoord. Ook kan je zien wanneer iemand online is. Maar je kan ook op je profiel aangeven dat je aan snail mail, oftewel brievenpost wil doen. Ook leuk! Maar dan raad ik wel aan om even de persoon te leren kennen, dan kan je nog zien of je je adres wel echt wil weggeven.

WP_20140805_16_59_31_Pro

Zelf heb ik hier nu iets meer als een jaar een profiel op en ik moet zeggen dat ik al heel wat leuke mensen ben tegen gekomen. Helaas verwaterd ook vaak het contact. Momenteel heb ik wel nog steeds contact met iemand die ik op mijn allereerste avond op de site leerde kennen. Hij woont in Algerije. Hem kan ik ondertussen echt een vriend noemen. We kunnen echt over van alles praten! Heel leuk om iemand met een totaal andere cultuur en achtergrond te spreken en dan allerlei situaties te bespreken! Een andere persoon waar ik heel regelmatig iets van hoor woont in Rusland. Ook hem heb ik al heel snel leren kennen.

Een kleine waarschuwing over Interpals: Er zijn ook hopen mensen die je alleen maar aanspreken om je over te halen naar hun te verhuizen, die je vragen om hen geld te sturen en ga zo maar door. Het is dan alleen een kwestie van dat negeren en verder gaan met leuke mensen opzoeken!

WP_20140908_12_30_50_Pro

Zowel op Interpals als via de groep op facebook heb ik nu een aantal penvrienden. En ik moet zeggen, hoe langer ik het doe, hoe leuker ik het begin te vinden! Natuurlijk vond ik het al leuk toen ik ermee begon, maar ik had nooit gedacht dat ik er echt zo blij van zou worden als ik nu ben!

Ik zit me nu echt elke dag te verheugen op de post. Als ik op school zit begin ik op saaie momentjes af te dwalen naar de brievenbus. Zou er weer een leuk briefje in zitten?

WP_20140818_12_03_26_Pro1

Hoe kan je ook anders als vrolijk worden wanneer je deze hele hoop in je brievenbus vind? Nu moet ik wel zeggen dat dit een record is van wat ik op 1 dag heb gekregen. Maar evengoed, één zo een leuk briefje in de bus vinden kan ook al een slechte dag weer helemaal goed maken! Echte kunstwerkjes zitten erbij!

WP_20140918_14_18_02_Pro

Als je je bedenkt hoeveel moeite iemand doet om jou brief zo mooi te maken, dan voel je meteen toch best wel speciaal? Zoals hier, deze prachtige zegel. Ik heb mijn uiterste best gedaan om hem niet te beschadigen met het openen van de brief, ik kon het niet over mijn hart krijgen om dit mooie dingetje kapot te maken!

WP_20140924_14_53_07_Pro

Als ik dan al die mooie enveloppen ontvang begin ik meteen na te denken hoe ik die van mij ook mooi kan maken om terug te sturen. Want als antwoord hierop kan je natuurlijk toch geen gewoon witte enveloppe terug sturen? Het valt me dan de laatste tijd ook heel erg op dat ik in elke winkel waar ik kom kijk naar welke versiersels er liggen. En het gebeurd nog zelden dat ik weer buiten kom zonder iets nieuw voor mijn verzameling plakdingetjes.

WP_20140924_14_52_43_Pro

En na de enveloppe is er natuurlijk nog het papier dat versierd moet worden. Zo heb ik ondertussen een aantal soorten briefpapier in mijn bezit. Erg leuk om ook hier naar op zoek te gaan. Helaas is echt briefpapier best prijzig. Dus ben ik op zoek gegaan naar goedkopere alternatieven.

Mijn eerste optie was zelf briefpapier printen. Hiervoor heb ik gewoon enkele leuke afbeeldingen gezocht die ik goed kon uitvergroten. (Zodat ze nog steeds mooi zijn wanneer ze werden gespreid over een hele bladzijde.) Dan heb ik ze heel eenvoudig als watermerk ingesteld op Word om dan enkele keren een leeg document af te drukken. Zo krijg je een heel lichte afdruk van je afbeelding op je papier en kan je er dus lekker overheen schrijven.

Wat ik verder nog doe is gewoon mijn papier versieren met stickers. Vooral nu ik weer naar school ga is dit een leuke optie. Ik heb niet altijd mijn (al dan niet zelfgemaakte) briefpapier bij me, maar wel een blok met papier. Een klein tasje met stickers en enkele enveloppen en postzegels zit wel altijd in mijn tas, dus dan kan ik waar ik maar wil schrijven.

WP_20140812_11_13_38_Pro1

En dan komt het eigenlijke schrijven. Toegegeven, in het begin is het niet gemakkelijk. Een eerste brief schrijven naar iemand die je niet kent is niet echt evident. Het moet origineel zijn en liefst ook een beetje leuk. Die eerste brieven hebben dan ook een hele hoop tijd gekost om te schrijven! Vooral ook omdat ze allemaal in dezelfde periode op de post moesten, en ik dus een hele hoop werk had aangezien ik zoveel mensen heb om mee te schrijven!

Ondertussen gaat het een heel stuk vlotter. Er is bij iedereen al minstens één brief over en weer geweest, dus we zijn allemaal aan elkaar voorgesteld. Dan heb je ook meteen de interesses, hobby’s, … van de ander en weet je ook waar je dingen over kan vertellen en vragen. En wat ook helpt is dat de antwoorden gespreid aankomen. Niet zo veel werk om in één keer te beantwoorden dus.

WP_20140924_14_58_36_Pro

Ik heb helaas een tijdje in een stilte gezeten, dus ook met brieven schrijven, omdat ik gewoon even nergens meer zin in had. Dus liggen er nu nog enkele briefjes onbeantwoord op me te wachten. Maar nu alles weer beter gaat heb ik er weer de energie voor! Ook een hele hoop inspiratie is de laatste tijd komen aanwaaien, dus hier gaan we dan!

Brieven schrijven, een leuke hobby?
JA! Als je tenminste zin hebt om nieuwe mensen te leren kennen, er op regelmatige basis wat tijd in te steken en wanneer niet té ongeduldig bent. Want je hebt uiteraard niet op 1 – 2 – 3 een antwoord, zoals we in deze tijd allemaal gewoon zijn met sms en e-mail. Maar dat maakt het dan ook weer een beetje magisch en nostalgisch.
Mijn advies? Gewoon proberen! Je hoeft ook niet te beginnen met een hele hoop contacten. Eentje is al genoeg om ervan te proeven. En het houd je al een hele tijd zoet.

Veel plezier! ❤

Lieve groetjes,

Aislynn

 

 

 

 

Afbeelding

Oliver

Waarom ik ervoor kies om pas 2 weken nadat ik een musical heb gezien er een verslagje van neer te schrijven? Naar mijn mening het belangrijkste stuk hetgeen dat je bijblijft, niet tot de volgende dag maar ook een tijd later nog. En verder wilde ik ook wachten tot alle voorstellingen afgelopen waren. De kaarten waren toch uitverkocht dus kon ik al niemand meer overhalen om te gaan kijken. Daartegenover staat dat ik mijn mening niet kenbaar wilde maken voor het geval (die minieme kans) dat een toekomstige kijker dit al zou lezen en dan aan de hand hiervan al een mening op voorhand zou kunnen hebben gevormd. Aangezien ik zelf er te weinig van ken wil ik niet graag dat mensen op basis van mijn mening zelf al een mening vormen over musicals. Vandaar nu pas mijn verslag.

Ik heb me aan het verbod om geen foto’s te maken gehouden, vandaar dat ik niet veel kan laten zien. Jammer ook, want ik had graag voor mezelf wat meer herinneringen gehad aan deze mooie avond.

Even in het kort het verhaal: Oliver is een jongen die in een weeshuis geboren wordt. Zijn moeder sterft kort na de geboorte. Wanneer Oliver groot genoeg is wordt hij verkocht aan een begrafenisondernemer om daar als leerjongen te gaan werken. Oliver loopt echter weg en komt in Londen terecht. Hier wil hij een rijke heer worden. Hij wordt op straat opgepikt door Glipper. Zij neemt Oliver mee naar Fagin. Hier leert Oliver stelen. Wanneer hij op straat van een diefstal wordt beschuldigt die hij niet heeft begaan wordt hij opgepakt. Hij wordt niet berecht maar wordt mee naar huis genomen door Mr. Brownlow. Oliver wordt als een verloren zoon onthaald. Mr. Brownlow vind dat Oliver hem aan zijn overleden dochter doet denken. Op een dag wordt Oliver gevraagd om enkele boeken terug te brengen, hij loopt ermee naar buiten. Maar daar vinden Bill Sikes, de handlanger van Fagin, en zijn vriendin hem terug. Hij wordt teruggebracht naar Fagin. Ondertussen komt de directeur van het weeshuis waar Oliver zat te weten dat Oliver van goede komaf is. Hij wil Mr. Brownlow deze informatie verkopen, maar deze wijst hem de deur. Oliver blijkt de kleinzoon van Mr. Brownlow te zijn. Nancy, de vriendin van Bill Sikes komt Mr. Brownlow vertellen waar hij Oliver kan vinden. In een strijd komen zowel Bill Sikes als Nancy om het leven. Oliver komt terug bij Mr. Brownlow. Eind goed al goed.

Untitled

Over de voorstelling zelf nu. Hij werd opgevoerd door Toneel- en Musicalgroep BSO vzw. Ik ben bij deze voorstelling uitgekomen door een vriend die zelf meespeelde. En daar ben ik achteraf heel blij om, ik heb een leuke ervaring achter de rug. De uitvoeringen gingen door in CC De Kern te Wilrijk.

Op voorhand wist ik niet dat er ook een live orkest aanwezig zou zijn. (Waarschijnlijk was dit wel ergens vermeld, maar ik ben niet zo heel erg goed in op details letten of flyers lezen.) Dat was dus voor mij een leuke verassing. Ook de grootte van het toneel verraste me aangenaam.

Wat heel erg leuk gevonden was vond ik het veranderende decor. Artiesten die op het moment niet in de spotlight moesten staan brachten decorstukken af en aan om door middel van subtiele veranderingen en enkele bewegende decorstukken toch verschillende locaties te creëren.
Ook heel tof waren de verschillende koren. Ik wil niet weten hoeveel bloed, zweet en tranen het gekost moet hebben om al die kinderen mooi in het gareel te krijgen en om alle pasjes en teksten samen te krijgen. Maar echt chapeau mannen! Heel tof gedaan!

Dan, het allerbeste naar mijn mening was een kwartet dat werd gezongen door de aardbeienverkoopster, het melkmeisje, de scharensliep en de rozenverkoopster . Hier zat zo veel inleving in en het was zo mooi en puur gezongen dat het me echt heeft geraakt. Het was volgens mij niet eens echt zo een emotioneel moment in het verhaal (daar kan ik me in vergissen, zoals ik zei het is al even geleden en ik herinner me graag de mooiste gedeelten).

Een klein negatief puntje was dat de solisten soms wat slecht te verstaan waren. Met name tijdens het zingen. Mijn onprofessionele mening is dat de microfoontjes misschien niet helemaal juist waren bevestigd? Maar hier ken ik niets van dus wil ik geen serieuze uitspraak doen hierover. Hierbuiten was wel alles wat ze zongen erg mooi, en het feit dat de musical in het Nederlands was gesproken/gezongen maakt dat het toch allemaal duidelijk was.

Conclusie: ik heb echt megahard genoten van deze avond. Hij kwam ook nog op een perfect moment waarop ik wel een avondje ontspanning kon gebruiken. Ik vind het altijd leuk om naar voorstellingen van vrienden te gaan en dan te zien hoe zeer zij genieten van hun moment. Ook nu zag ik het geluk er vanaf stralen. Wat me nog eens extra gelukkig maakte.

Lieve groetjes,

Aislynn

Afbeelding

Retourtje Brussel

Afspreken met enkele vriendinnen uit het middelbare schoolverleden. Leuk toch? Zeker als er een gelegenheid bij is. (Maar ook zonder gelegenheid is het altijd supergezellig uiteraard.)
Even tussendoor, voor wie het nog niet weet. Ik heb muziek gestudeerd aan de Kunsthumaniora Brussel. Hier heb ik ook 4 jaar op internaat gezeten. En ik moet zeggen, deze school heeft me zo enorm veel plezier bezorgt dat ik er nog steeds graag terug kom. De herinneringen en de vriendschappen die ik eraan heb overgehouden zal ik voor altijd koesteren.
Vandaag deed er zich zo een gelegenheid voor, op onze oude school nog wel. Oud-leerlingen werden uitgenodigd. Dus geen twijfelen aan, we zouden er samen heen gaan. Afspraken werden gemaakt, treinen werden op het nippertje gehaald. Maar helaas pindakaas ging de voorstelling waar we samen heen gingen niet door.

Heel jammer, maar ja, we waren er nu toch. Dus waarom er niet even een gezellige tijd van maken? Even bijkletsen op het internaat, een aantal leerlingen die nog wel op school zitten begroeten. Tot de volgende trein naar huis. Want natuurlijk kon ik niet meteen terug, zo vaak rijden de treinen niet. Dan er maar het beste van maken daar! (Niet dat ik dat heel erg vond, het is altijd superleuk om met vrienden rond te hangen, leerlingen die er nog steeds studeren terug te zien en ook met de opvoeders bij te babbelen.)

InstagramCapture_95608339-576b-438d-a969-3722e3a986bd_jpgOp de trein wachten met een kleine traktatie voor mezelf

Verder naar mijn trein terug. Ik zocht er zo snel mogelijk een op, geen enkel probleem zou je zeggen. Ik moest wel nog een uur wachten, maar zoals net al gezegd, wachten en babbelen op internaat is altijd gezellig. Tot het moment dat ik dan toch weg moest. Toen bleek er opeens helemaal geen trein meer te rijden. Je kan het al raden, paniek. Ik probeerde dan toch maar het station te bereiken op het moment dat ik een uur eerder had gezien dat er een trein zou moeten rijden. En het geluk stond aan mijn kant. Ik was er een minuutje of twee voor er nog een trein kwam. (Dankjewel aan de meneer en zijn dochter die me geruststelden over de trein en mijn aansluiting.) Deze trein moest ik nemen tot in Brussel Noord, wat op zich maar enkele minuten in beslag neemt. En mijn aansluiting vertrok op het aansluitende perron, ideaal dus. Moest het uur van aankomen van trein 1 niet overlappen met het vertrekuur van trein 2. Dus ja, ik heb door het raampje mijn aansluiting zien wegrijden. Frustrerend.

Op het station in Brussel Noord moest ik een tijdje wachten op mijn nieuwe aansluiting. Gelukkig had ik nog snel een andere trein opgezocht, met een busaansluiting die nog volgt, om toch nog in de buurt van thuis te geraken. Want als de afgelaste voorstelling en het missen van de aansluiting nog niet genoeg was, kreeg ik ook nog de melding dat de batterij van mijn telefoon ongeveer leeg was. Misschien toch iets te vroeg gejuicht over dat het geluk aan mijn kant stond. Snel naar huis gebeld om de laatste verwikkelingen te communiceren en niet veel later was het gedaan met het telefoonplezier. Dan maar gewoon wachten.

Wat ik op het station zag vond ik eigenlijk wel heel erg leuk, speciaal zelfs. Daarom kan ik het ook niet laten om het te delen: Hangjongeren, zoals je ze overal in Brussel tegenkomt. Maar dan net dat tikkeltje anders. Eerst dacht ik dat ze gewoon druk gebarend met elkaar aan het spreken waren. Ze stonden op het perron tegenover het mijne dus met al het lawaai van aankomende en vertrekkende treinen zou ik sowieso niemand kunnen verstaan/horen, al zou ik het willen. Maar opeens drong het tot me door dat ze helemaal niet spraken, en dus enkel die handgebaren maakten. Dat was naar mijn weten de eerste keer dat ik in Brussel dove jongeren op straat zag. En het mooie van deze situatie vond ik dat je duidelijk zag dat ze er zich niets van aantrokken. Dit is een herinnering om op te slaan!

En de dag eindigt met treintje reizen tot in Hasselt, busje nemen tot Genk en dan met de auto naar huis. Eenmaal thuis snel dit online zetten. En dan lekker slapen, aangezien morgen de wekker om 6u alweer gaat.

Lieve groetjes,

Aislynn

Afbeelding

Mabon en De Vijgenplukkers van Caludia

Zondag 21 september.
Mabon
Tijd voor nog eens een verslagje van een ritueel/bijeenkomst.

Deze keer een klein, intiem groepje. Alleen Isis, Lugh en mezelf van de partij. Maar dat wil niet zeggen dat het minder is van kwaliteit en/of sfeer!
Zoals de gewoonte is eerst een hele hoop geklets voor we over gingen naar de orde van de avond. Maar het is gewoon zo leuk om elkaar weer te zien!

Kleine samenvatting van waar het over ging:
*Balans (dag en nacht zijn in balans)
* Oogstfeest (oogsten van gewassen maar ook van ervaringen, …)
* Het verhaal van Demeter, Persephone en Dyonisos

Weer het geluk dat onze Lugh een prachtig doch eenvoudig ritueel had uitgeschreven. Waarvoor dank. (Ik heb niet het gevoel dat we je dat vaak genoeg zeggen, vandaar bij deze)

InstagramCapture_b5346486-ef59-499e-bc04-74e46445d26f_jpg

Wat me vooral erg aansprak deze viering was het gevoel van eenheid dat er naar mijn gevoel in de lucht hing. Alles ging zo vlot en voelde zo vertrouwd. En het leek allemaal zo snel te gaan. Voor mijn gevoel mocht het nog uren blijven duren!
De meditaties, de ademhalingsoefeningen, het voelde zo fijn en rustgevend maar aan de andere kant ook heel intens.

En daarnaast was het ook gewoon heel open, los. Alsof we elkaar perfect begrepen. Dat vind ik ook zo mooi aan onze groep. (Weer naar mijn gevoel) passen onze energieën zo goed bij elkaar en zijn we zo goed op elkaar ingespeeld dat dit gewoon werkt. Ik weet niet of het bij anderen even goed zou kunnen werken.

Wat ook heel erg fijn was is het chanten en dansen dat we samen doen. De Griekse dans die dit keer onderdeel was van het ritueel was wel een uitdaging, maar we gingen ze met plezier aan en het resultaat mocht er zijn!

WP_20140922_17_57_54_Pro

Niet vragen. Dit hoort er gewoon bij. Lachen. Onzin vertellen. Veel te veel over elkaar te weten komen. En doorvragen als het nog niet genoeg is geweest.
Ik kan echt vanuit de grond van mijn hart zeggen dat ik van deze mensen hou. Zij zijn mijn familie en nog meer dan dat. (Dus jongens, jullie weten het he!)

Lieve groetjes,

Aislynn

*De namen in dit artikel zijn omwille van privacyredenen veranderd.