Een woefke!

Ik zou eerlijk gezegd niet kunnen zeggen hoe lang ik al graag een eigen hondje wilde. Of gewoon een hondje, dat zegt het misschien beter aangezien we thuis helemaal nooit een hond hebben gehad. Maar nu is het wel zo ver! Een eigen woefke, om te knuffelen, mee te spelen en om door afgelikt te worden (ok aan dat laatste werken we nog, dat is niet helemaal de bedoeling!)


10286751_803382899776298_7149675079512637954_o

Vroeger moest ik nooit echt iets van kleine hondjes hebben. Hoe groter hoe beter was altijd mijn idee. Zo wilde ik een samoyed, een golden retriever, een sint-bernard en noem maar op. Maar niets klein. En een chihuahua al zeker niet. Ok, je hebt er een aantal die heel lief zijn, maar echt mooi heb ik ze nooit gevonden. Op een uitzondering na. En ik heb zo een uitzondering gevonden! De mama en de papa van dit beestje waren echt wel mooi, en dit schattige snoetje was onweerstaanbaar! Een afspraak gemaakt met de eigenaar en ik was meteen verkocht! (En Buddy dus ook)

Even over zijn oogje, dat zoals je wel kan zien erg klein is. De mama van Buddy heeft na 5 dagen 2 van haar pups gebeten. Ons Buddy’tje was daar ook bij. Zijn oogje is gestopt met groeien maar hij kan er wel door zien. Echt last lijkt hij er niet van te hebben, hij dartelt vrolijk rond, vooral in het gras – volgens mij denkt hij soms dat hij een konijntje is – en speelt met alles wat hij tegenkomt.

11036218_10206400448747864_5138771605707709479_o

Buddy kwam nog niet zo heel lang geleden bij ons en begint toch stilaan wel al zijn plekje te vinden. Hij is nu 13 weken oud en weeg +/- 1,200kg. Zijn mama en papa wegen elk rond de 2kg dus erg dik zal hij (hopelijk) niet worden. Hij wordt rot verwend – ja, dat hadden we kunnen verwachten – maar dat mag ook wel (vind ik dan, haha). Alleen even zien dat het niet te erg word, maar gelukkig ben ik niet alleen, genoeg mensen om me in de hand te houden!

Nu beginnen met de training. Zindelijk worden gaat al heel erg goed. Bijten op alles wat hij tegenkomt (vooral vingers zijn favoriet) is nog iets moeilijker, maar dat komt ook wel in orde. En verder gaan we eens zien wanneer we naar de hondenschool kunnen gaan. Het is niet omdat we een chihuahua in huis hebben gehaald dat we hem als een handtashondje gaan meedragen en aankleden als een pop. Zo zielig als dat gebeurd! Aan de lijn lopen snapt hij nog HELEMAAL niet, maar dat zal ook nog wel komen, voorlopig komt hij als we roepen, dus dat is even wel voldoende.

11402481_10206408963520728_6636067443068261624_o
Nog even een foto van mijn schatje nu, al een stukje groter, maar nog niet minder schattig!

En die grote hond, die komt nog wel ooit. Nu eerst genieten van dit mormeltje, dat ieders hart steelt. (En wie weet hoe lang het duurt om de wederhelft te overtuigen. Laten we eerst maar eens de rest van onze toekomst in orde krijgen, er is genoeg te doen en te regelen.)

Lieve groetjes,

Aislynn

Deusterconcerten @ Peer – Vlad Weverbergh

Enkele dagen geleden ging ik samen met mijn papa naar een tof concertje. Een heel klein kapelletje, midden in het veld en niets in de omtrek. Een klein publiek. Genieten.
Graag vertel ik hier nu wat meer over.

DSCN0424

Zelf speel ik al heel wat jaren klarinet. Redelijk overbodig om dan te zeggen dat ik de klank van dit instrument (of deze instrumentenfamilie, beter gezegd) dan ook erg mooi vind klinken. Het concert van afgelopen donderdag was hier een ode aan. Solowerken voor elk (nog bestaand lid) van de klarinetfamilie.

Even wat over de muzikant, voor we verder gaan:

Muzikale duizendpoot Vlad Weverbergh voelt zich thuis in vele stijlen: van klezmer over klassieke avant-garde tot Mozart. In 1995 werd hij laureaat van Belfius Classics. In 2000 studeerde Vlad af met grootste onderscheiding aan het Koninklijk Vlaams conservatorium in de klas van Walter Boeykens. Na zijn studie was hij er van 2000 tot 2002 gastdocent kamermuziek.
(Deze tekst komt van de officiële website. Lees meer op www.vlad.be)

Vlad W
(Afbeelding van internet)

Zelf heb ik enkele jaren geleden voor het eerst van Vlad Weverbergh gehoord. Ik volgde bij hem een introductie in Klezmer tijdens een klarinetdag in het concervatorium van Gent. Toen was ik al gefascineerd door hem en zijn manier van muziek maken. Toen papa er dan mee aan kwam dat dit concert zo dicht in de buurt plaatsvond kon ik dan ook niet anders dan enthousiast zijn.

Het concert:

Als eerste kregen we een inleiding, een stukje geschiedenis. Erg boeiend vond ik zelf. Zo werd de muziek mooi geplaatst op de tijdlijn en was het ook zonder (brede) muzikale achtergrond heel aangenaam om mee te volgen. We kregen te horen wanneer de klarinet in zijn huidige vorm was ontstaan, wat belangrijke data waren in de geschiedenis en welke componisten belangrijk waren geweest. Tussen de verschillende werken door werd deze uitleg nog aangevuld.

Achtereenvolgens kregen we werken te horen op de basklarinet (Bach), de contrabasklarinet (Berio), de bassethoorn en de kleine klarinet (Groslot), de klarinet in A en de klarinet in Bes (Stravinsky) en om af te sluiten nog een werk waarbij er 11 stemmen waren ingespeeld door de gehele familie en de 12de live werd gebracht op de klarinet in Bes (Reich).

Ik moet eerlijk toegeven dat niet al deze muziek echt mijn ding was. Maar ook is eerlijk om te zeggen dat je niet alle muziek mooi moet vinden. Soms kan je ook ergens van genieten, al vind je niets aan het werk op zich als het gewoon goed is. En genoten heb ik zeker!

Meer info over de Deusterconcerten die nog komen vind je hier.

Lieve groetjes,

Aislynn

Waar het hart van vol is…

… loopt de mond van over.

Zo gaat het bekende spreekwoord. En ik kan zeggen dat voor mij niets minder geld. De reden dat ik al een tijdje niets meer post is omdat ik helemaal niets anders meer aan mijn hoofd had dan het ene ding waar ik nog niets over kon zeggen! En probeer dan nog maar eens wat te schrijven.

Ondertussen mag mijn grote nieuws er wel uit. Eindelijk. En zowat iedereen in de omgeving weet het ook. Dus kan ik er hier ook over vertellen!

*Drumroll please*

Er komt een ieniemienie klein babytje bij in mijn eigen gezinnetje!

Ik ben er ongelofelijk blij mee, momenteel zijn we bijna halfweg in het aftellen naar wat het spannendste avontuur van mijn (ons) leven zal worden! Af en toe zal ik er hier ook over schrijven, maar het zal niet het hoofdonderwerp worden. (Want je, ik ben zo goed in voornemens en ik houd me er altijd aan als ik iets zeg hier. Not.)

Dus nu dit gezegd is, komt er hopelijk weer van alles anders mijn hoofd in gesprongen waar ik over kan schrijven en is er niet constant de gedachte “nee, dat kan/wil ik nog niet zeggen”.

O ja, dit zal ik jullie niet onthouden:

Echo 12w

Tot snel!

Lieve groetjes,

Aislynn