Afbeelding

Babyupdate: 35 weken

Het aftellen is nu echt wel begonnen. Nog 5 weken tot de dag waarop ik ben uitgerekend om te bevallen. Het komt nu zo dichtbij en tegelijk lijkt het nog een eeuwigheid te duren!

Voor mij mag er nu ook wel een einde aan komen als ik eerlijk ben hoor. De pijn in mijn bekken en rug is bijna niet vol te houden. Vooral ’s nachts heb ik er veel last van. Als mensen me vragen waar ik het meeste naar uit kijk moet ik dan ook wel zeggen “pijnloos slapen”. Vaak krijg ik dan te horen dat er ook niet veel slaap is met een klein baby’tje in huis en dat weet ik ook wel. Maar de paar uurtjes die ik dan heb zullen tenminste pijnloos zijn. Dan kan ik weer op mijn rug liggen – plat welteverstaan – zonder het gevoel te hebben dat ik gemarteld word. (Oh mini wat doe je me toch aan)

WP_20150925_14_16_56_Pro
Buddy en Nacho zien het als een eretaak om mijn buik te beschermen. Ze liggen er dan ook altijd tegen of op!

Ondertussen is wel de babykamer klaar, joepie! Oke, er moeten nog wat details in orde gemaakt worden, wat mandjes bij gezet worden (lees: shoppingtrip naar mandjes en wie weet wat nog allemaal) en meer van dat soort dingen. Maar de meubeltjes staan in elkaar, de planken hangen aan de muur en het begint echt gezellig te worden met de knuffelbeesten, de luiers die op hun plek liggen, … Dat is al een hele opluchting en ik ben er ontzettend blij mee.

Uiteraard zijn er ook nog heel wat dingetjes die nog moeten gebeuren. Zo moeten de doopsuiker nog verdeeld worden (zijn er vrijwilligers?) en moet het parkje (de “box”) nog opgezet worden in de woonkamer. Maar daar hebben we die 5 weken nog voor.

Voorlopig waggel ik nog eendjesgewijs vrolijk verder en probeer ik ondanks de pijntjes en de kwaaltjes enorm te genieten van het vrolijke getrappel in mijn buik en het zwanger zijn in het algemeen. (Voor je het weet gaat de aandacht niet meer naar mij maar naar de baby, hihi) Me druk maken doe ik nog niet, eruit komt die baby toch!

Lieve groetjes,

Aislynn

Afbeelding

Review: Kwaad Bloed

Een kleine week geleden kreeg ik het boek “Kwaad Bloed” van Jennefer Mellink in handen. Ik had het boek al zien staan in de catalogus van uitgeverij Clavis, en toen spraken de cover en de flaptekst me al erg aan. Ik was dan ook erg blij toen ik het boek kreeg.

De flaptekst

De meters leken kilometers. Hij ademde zwaar. Dit ging echt niet goed. Er moest een dokter komen, en snel. Waar was zijn mobiel? Hij begon te hyperventileren, wilde schreeuwen en om hulp roepen, maar er kwam geen geluid uit zijn strot. Enkel wat zacht gepiep dat voor hetzelfde geld een klein muisje zou kunnen zijn, een van de vele in dit gore studentenhuis. Hij sloot zijn ogen en hoopte dat die helse pijn gauw over zou zijn. Nooit meer wilde hij cocktails drinken. Nooit, maar dan ook echt nooit meer.

Na een wild feestje wordt Vince dood aangetroffen in zijn studentenkamer. Een ongelukkig toeval, of is er meer aan de hand? Zijn beste vriendin Eilleen vertrouwt het niet en besluit om zich met het politieonderzoek te bemoeien. Ze ontdekt details die het daglicht niet kunnen verdragen, en veel mensen lijken een motief te hebben om Vince van het leven te beroven. Of beeldt ze zich dat slechts in? De vragen blijven zich opstapelen, de antwoorden laten zich niet makkelijk achterhalen. Door alle heftige gebeurtenissen wordt ook Eilleens eigen akelige verleden weer opgerakeld …

Een razend spannende thriller met verrassende wendingen, waarin niemand te vertrouwen is en niets is wat het lijkt … Voor lezers vanaf 16 jaar.

De cover

9200000040681520

De bloedrode letters springen meteen van de deze zwart met grijze omslag af. Dit boek valt meteen op tussen de andere boeken in de catalogus en dezelfde rode letters op de rug van het boek laten het meteen er tussenuit springen in de boekenkast. Om deze reden ben je meteen geïnteresseerd om het boek nader te bekijken.

Mijn verwachting

Door het zien van de omslag en het lezen van de flaptekst ben ik meteen geïntrigeerd om het boek open te slaan en verder te lezen. Ik hou wel eens van een spannend boek, van thrillers ook, dus dit leek me heel goed aan te sluiten bij wat ik graag lees.
Ik kende deze auteur nog niet, maar de flaptekst en het fragment dat op haar website te lezen is bevielen me erg goed waardoor ik nieuwsgierig werd en niet kon wachten om te beginnen lezen.

De auteur

(Biografie van haar website)
Jennefer Mellink (Amersfoort, 1985) is opgegroeid in Leusden. In juni 2014 debuteerde ze met Gebroken, een zenuwslopend spannende young adult thriller die lovend werd ontvangen. Haar tweede young adult thriller Kwaad Bloed verscheen in juni 2015. Momenteel werkt ze aan haar derde young adult thriller.
Ze schrijft ook columns en korte (spannende) verhalen die zijn verschenen in diverse verhalenbundels en tijdschriften. Ook heeft ze zes jaar boekrecensies geschreven voor Hebban/crimezone. Jennefer wandelt graag urenlang met haar hondje door de natuur en houdt ook van lezen, koken en reizen.
Behalve als auteur werkt ze parttime als medewerker binnendienst bij een bedrijfsmakelaar.
Ze woont samen met haar hondje in Twello.

Het verhaal

Na een feestje voor de eerste communie van Tara’s dochter Katie wordt Vince dood gevonden in zijn studentenkamer. Eilleen, de beste vriendin van Vince denkt meteen aan moord maar de politie wil niet veel informatie geven. Ze besluit daarom maar om zelf op onderzoek uit te gaan. De anderen in hun hechte vriendengroep willen echter niet meteen van moord uitgaan en helpen niet meteen actief mee in haar onderzoek.
Eilleen neemt contact op met Vince zijn baas in de nachtclub, komt een louche collega van hem tegen en doet er alles aan om de zaak op te helderen. Ze vind ook vreemde, vunzige foto’s van kleine kinderen op Vince’s kamer die akelige herinneringen bij haar naar boven brengen die ze jaren geleden heeft verdrongen.
Wanneer de politie bevestigd dat het om moord gaat is Kars, de collega van Vince voor haar hoofdverdachte nummer 1. Verderop in het verhaal leren we Kars wat beter kennen als er ook vanuit zijn standpunt wordt verteld. Hij houd zich bezig met louche zaken zoals drugshandel, afpersing, dierenmoord en ontvoering. Al snel denk je lezer ook aan hem als dader en als hij na een ontvoering wordt opgepakt is hij ook bij de politie de hoofdverdachte voor de moord. Wegens gebrek aan bewijs wordt hij helaas weer vrijgelaten na een korte straf te hebben uitgezeten voor andere feiten. De vriendengroep wil nu wel meedenken in het moordonderzoek van Eilleen. Want zijn zij, de beste vrienden van Vince, wel veilig? Of is een van hun de moordenaar?
Ondertussen hoort Eilleen vreemde dingen over Vince, dingen die ze nooit eerder hoorde of van hem verwacht had. Blijkbaar was hij toch niet de jongen die ze dacht te kennen.

Maar wie is nu de moordenaar? Is het Kars of iemand anders? Wordt de moord wel opgelost?
Uiteraard ga ik het einde niet verklappen, dan is er geen spanning meer in het verhaal.

Mijn mening

Ik vond het een heel vlot boek, eens ik erin zat heb ik het ook in 1 ruk uitgelezen. (Dit duurde even door mijn erg korte concentratie op het moment) Ik denk dat ik er ongeveer 5 uurtjes over heb gedaan in totaal, gespreid over een avond en namiddag.
De hoofdstukken worden verdeeld door pikzwarte bladzijden, wat ik een goed effect vind geven bij het onderwerp en de stijl van het boek.
De spanning werd rustig opgebouwd, naar het einde toe werd het dit steeds sneller en sneller. De onverwachte wendingen aan het einde vond ik briljant gevonden.
De personages in het verhaal zijn goed uitgewerkt, je leert de hoofdpersonen echt kennen, ook al speelt het verhaal zich af op een paar dagen voor en een paar dagen na de gevangenisstraf van Kars.
De heftige onderwerpen in het boek zijn zodanig geschreven dat er geen te gruwelijke beschrijvingen zijn, maar je je toch een heel goede voorstelling kan maken van wat er bedoeld wordt.

Conclusie

Al bij al ben ik heel erg blij met dit boek, ik zie het mezelf zeker nog eens lezen in de nabije toekomst! Ik raad het boek aan aan iedereen die houd van een spannend boek met een onverwacht einde, maar ik zou zeker vasthouden aan de richtlijn van 16 jaar of ouder.

Kwaad Bloed – €17,95
Te koop bij onder andere Bol.com en Standaard Boekhandel

Laat me weten of jij het boek ook hebt gelezen, of wil gaan lezen. Ik ben erg benieuwd naar andere meningen.

Lieve groetjes,

Aislynn

Afbeelding

Waarom het fijn is geen make-up te dragen

 

Vandaag leek het me wel eens leuk om te vertellen waarom ik  geen make-up te draag. Mensen vragen het me wel eens, waarom niet, en ik heb er nooit echt een goed antwoord op geformuleerd. De laatste tijd heb ik er meer en meer over nagedacht en wilde ik mijn antwoord wel eens delen! Hieronder 5 redenen waarom ik het fijn vind om geen make-up te dragen.

c3fe4ed107afa24b5b0fb086526ae32d

Reden 1: Je blijft er natuurlijk en zoals jezelf uit zien.
Er zit geen ander gezicht onder een laagje plamuur, mensen weten meteen hoe je eruit ziet en je hebt geen onaangename verrassingen als je ’s morgens naast iemand wakker wordt.

Reden 2: Het is goedkoper.
Het kost me geen handen vol geld om producten aan te kopen die weer op gaan en aangevuld moeten worden, enkel om er “beter” uit te gaan zien. (Naar mijn mening zien veel mensen er zelfs niet beter uit na het aanbrengen van make-up.)

Reden 3: Je huid blijft er beter uit zien.
Zonder make-up heb je minder snel last van een ouder wordende huid. Uiteraard wordt je huid ouder naarmate je als persoon ouder wordt, maar het is algemeen geweten dat veel producten op je gezicht smeren er voor zorgt dat dit proces sneller verloopt. Waardoor er nieuwe producten op de markt komen om dit tegen te gaan en we weer terug komen bij reden 2.

Reden 4: Iets minder om aan te denken als je weg gaat.
Als je geen make-up draagt hoef je er ook niet aan te denken om producten mee te nemen als je een dagje weg gaat, zodat je het kan bijwerken. Of als je een nachtje of langer ergens anders bent. Dit bespaart weer ruimte in je tas of koffer (waar iemand als ik weer andere rommel voor in de plaats kan stoppen).

Reden 5: Als je dan toch eens make-up draagt, voor een speciale gelegenheid, heeft iedereen het gezien en kan je je echt speciaal voelen. Of als ik eens een minder dagje heb en zin heb om mezelf te verwennen laat ik eens mijn make-up doen en voel ik me daarna op en top vrouwelijk.

sayings-quotes-for-girls-without-makeup-beauty-love

Ik ben dus geen make-up drager, maar dat wil niet zeggen dat ik geen andere, verzorgende producten gebruik. Zo heb ik wel een aantal spulletjes staan waar ik al een tijdje wat over wil schrijven maar waar ik nooit aan toe ben gekomen. Nu er weer koudere tijden aan komen lijkt het me wel leuk om daar wat mee te gaan doen. Maar geen beloftes meer, dus ik zie wel hoe het komt!

Hierbij wil ik ook nog even zeggen dat ik geen probleem heb met mensen die wel make-up dragen, die zich enkel goed voelen als ze make-up dragen en anders de deur niet uit willen of mensen die er gelukkig van worden hier hun geld aan uit te geven. Zij hebben gewoon andere prioriteiten. Ik word bijvoorbeeld gelukkig van mooie stickers die ik dan weer gebruik om mijn brieven op te leuken. Dat is allemaal persoonlijk en maar net wat jij zelf wil!

Lieve groetjes,

Aislynn