Afbeelding

Babyupdate: Het grote bad en Kerstmis!

Pieters eerste kerstmis is al voorbij! Echt niet te geloven. Eerlijk gezegd hebben we thuis niet helemaal de kerstsfeer in huis gehaald. En staat wel al 2 maanden een kleine kerstman op de kast en er hangt een trosje kerstballen aan het plafond. Maar een boom hebben we niet staan. Pieter zou er toch niets van merken, we zouden de hele dag bezig zijn met de honden eruit halen en met alle chaos die nog blijft hangen na de babyborrel hadden we er gewoon geen fut voor.

Maar voor de echte feestjes moesten we toch wel een beetje ons best doen. Dus ging Pieter voor het eerst mee in het grote bad. Lekker opfrissen!

WP_20151224_15_21_56_Pro

Ik was op voorhand erg benieuwd hoe hij er ging op reageren, het was best wel spannend. Maar eens in het water genoot hij met volle teugen. Ook onder de douche gaan of in het kleine badje zitten vind hij heerlijk, maar dit was een reactie die ik nog niet eerder had gezien. De hele tijd om zich heen kijken, en een lach op zijn gezicht (die we natuurlijk niet op de foto kregen). En een grappig detail, op een bepaald moment kreeg hij de slag van de douchekop in zijn handje en die hij heeft hij een hele tijd niet losgelaten!

WP_20151224_15_27_11_Pro

Ik was eerst niet zeker of ik deze foto zou posten, een na-het-bad-foto. Maar het is letterlijk de eerste foto die ik zelf maak waarop ik zijn lach heb kunnen vastleggen. De moeder van mijn vriend had er wel al kunnen maken – en ja, als ik eerlijk ben vond ik het niet leuk dat het een ander eerder lukte als mij – dus nu vond ik het extra bijzonder!

Pieter Kerst

Zo, helemaal klaar voor kerstavond. In zijn mooie, stijlvolle pakje. Een spannend moment voor Pieter, of ja eerder voor mama, want we gingen voor het eerst een aantal familieleden zien! En in het algemeen was dit het eerste familiefeest waar hij mee naartoe ging. Uiteindelijk werd het een heel leuke avond en heeft Pieter zich – zoals we van hem gewoon zijn – voorbeeldig gedragen. Lekker eten (pastabuffet, jammie!), gezelligheid, veel lachen, mens-erger-je-niet spelen en zo veel meer. Zo jammer dat de avond altijd zo snel voorbij gaat daar!

WP_20151225_15_58_28_Pro

Ook kerstdag konden we niet onderdoen met Pieter’s outfit. Opnieuw netjes met een hemdje. Dit keer zelfs een vlinderdasje erbij. Ik smelt iedere keer opnieuw als ik deze foto zie!
Ook vandaag een familiefeestje, maar hier konden we maar even blijven. Want voor we het wisten werden we alweer op de volgende plaats verwacht. Vake had lekkere gourmet klaarstaan!

(Voor ik het vergeet, Pieter heeft zijn outfits niet lang aangehad, ik kan niet geloven dat het echt comfortabel zit. Dus enkel voor de foto’s en het begroeten van de familie zijn mooie hemdje en erna een lekker comfortabele pyjama)

WP_20151229_10_17_47_Pro

En uiteraard moest ik deze foto nog showen. Dit slabbetje kregen we cadeau van mijn meter. Maar ik vind niet dat hij alleen met kerst kan, haha! Ik ben dan ook een echt kerstmens. En in de lente vieren we toch opnieuw kerst. (Daar zal ik dan nog wel eens over schrijven, geduld nieuwsgierige neus!)

Ik heb in elk geval heel gezellige kerstdagen gehad. Ik kan zelfs niet helemaal uit de sfeer komen, ondanks de karige versiering in huis. Zo zit ik dit te typen met mijn foute kersttrui aan, haha!
Hopelijk hebben jullie het ook gezellig gehad!

En nog een klein oproepje. Ik ben op zoek naar iemand om een nieuwe foto te maken voor mijn babyupdates. Pieter is al een heel stukje gegroeid, dus mag de foto ook meegroeien vind ik.

Lieve groetjes,

Aislynn

 

Advertenties
Afbeelding

Babyupdate: Babyborrel

Zoals vorige week beloofd, vandaag een verslagje van onze babyborrel.

Na al verschillende weken (zeg maar maanden) te hebben nagedacht over wat we precies wilden doen hadden we een week voor het zo ver was nog niet echt veel klaar. De zaal was er. Maar dan.

Ideeën bleven maar veranderen, mensen bleven bevestigen, afzeggen, opnieuw bevestigen of ze er al dan niet zouden zijn (vooral fijn voor de aantallen bij bestellingen, echt … ) Een lang verhaal kort: er moesten dringend beslissingen genomen worden!!

Met het chaotische verloop van mensen die bleven afbellen of bevestigen hadden we op den duur geen idee meer van hoeveel personen we konden verwachten en een bestelling doen voor 100 – 150 – 90 – 110 of misschien 130 personen is nogal moeilijk. Dus gokten we maar op 120 personen, en de rest zouden we wel zien.

(Achteraf bleek natuurlijk dat we veeeeeeel te veel hadden voorzien, maar ach, beter te veel dan te weinig?)

Ok, alle bestellingen gedaan, alles in huis wat we nodig hadden.
Het weekend van de babyborrel brak aan. Onze ouders en grootouders haalden bestellingen op, de cava werd gekoeld en de frisdrank werd geleverd naar onze zaal. Op zondagochtend gingen we alles klaarzetten.

DSCI1090

Zondagochtend, 9u. De eerste dingen in de zaal worden klaargezet, de bordjes om de weg te wijzen opgehangen.
Om 10 uur arriveerden de eerste vrienden om te helpen met de tafels op hun plek te zetten en te decoreren, groentjes te snijden voor de gezonde hapjes en erna nog broodjes te smeren. 300 stuks! Maar dat liep echt gesmeerd, dat had ik niet verwacht. (Haha, you see what I did there? ^^ )

Wanneer alles nog maar net klaar was kwamen de eerste gasten al! Vanaf dat moment heb ik niet echt meer een besef van wat er precies allemaal in de keuken gebeurde. Ook de foto’s die ik nog wilde maken van de zaal, het eten en andere dingen zijn er nu niet. Want na die eerste gasten volgden er nog een paar. En toen een hele stormloop! Helaas moest mijn vriend nog werken dus het eerste uur stond ik alleen iedereen te ontvangen, cadeautjes aan te nemen en mensen te bedanken. Pieter sliep op dat moment lekker in de draagdoek bij mij, zo had iedereen hem meteen gezien en kon hij toch wat genieten van rust (niet zoals mijn voeten, auw!)

Toen mijn vriend dan uiteindelijk toch aangekomen was ging het maar door, mensen bleven komen. Ik had gehoopt af en toe wat te kunnen rondlopen om wat uitgebreider te babbelen met de gasten, maar dat zat er de eerste tijd niet in. De rustpauzes voor mijn voeten en mijn stem werden bepaald door Pieter. Als hij honger had kon ik even gaan zitten om hem rustig eten te geven. En dan ging het weer door.

En voor ik het wist begonnen mensen ook weer te vertrekken, raakte de zaal overvol en toen weer leeg. En uiteindelijk, toen er niet meer veel mensen over waren, kon ook ik iets lekker eten. Kervelsoep! (Gelukkig was er nog wat over, anders stond ik daar schoon.)

Opnieuw konden we rekenen op de vrienden en, om te helpen met alles weer op te ruimen. Het afval in zakken, de tafels opruimen, de afwas doen en de keuken schoonmaken.
Om 23u was alles eindelijk klaar en konden we lekker naar huis. Met een hele hoop overschot van eten, waarvan we zo veel mogelijk hebben proberen uitdelen.

De conclusie van deze dag: Het was enorm leuk en gezellig, maar ook supervermoeiend. En ik kan zeggen dat het nooit was gelukt zonder de hulp van onze ouders, zus, vrienden, om de hele dag te helpen zowel voor, tijdens als na het feest. Maar ik had het niet anders willen doen! (Ok, misschien iets minder om te eten?) Uiteindelijk hebben we ongeveer 130 mensen mogen verwelkomen, van wie we prachtige cadeautjes hebben mogen ontvangen. Langs deze weg ook nog eens enorm bedankt!

En als laatste nog een oproepje: Wie er nog foto’s heeft van deze dag mag ze mij altijd bezorgen, dan hebben wij er ook iets meer als de foto hierboven, die ik toch nog op het einde van de dag heb laten maken. ❤

Lieve groetjes,

Aislynn

Afbeelding

Review Junior: Rikki wil een kerstboom

Met dank aan uitgeverij Clavis voor dit exemplaar.

In dezelfde reeks als het boek “Rikki helpt Sinterklaas” heb ik nu “Rikki wil een kerstboom” voor jullie.

In het kort

Rikki wil graag een kerstboom in huis, maar papa heeft geen tijd om met hem mee te gaan. Na veel zeuren wil papa toch mee, aks het maar snel gaat. Rikki wil graag een grote boom en niet het kleine boompje dat papa uitkiest.
Onderweg naar huis breekt het touw van de slee, waarop de kerstboom wordt vervoerd. Papa en Rikki vallen in de sneeuw. Papa heeft er veel plezier in en speelt urenlang met Rikki. Hij is helemaal vergeten hoe leuk dat is! ’s Avonds is papa blij dat hij toch met Rikki is mee geweest, dat hij zijn werk heeft laten liggen. Want nu staat er en mooie grote kerstboom en heeft hij een heel leuke dag gehad met zijn zoon.

WP_20151219_09_26_04_Pro
Poseren tijdens het voorlezen zat er niet in deze keer. Hoe ouder hij wordt, hoe minder hij stil zit en hoe moeilijker het dus wordt om een selfie te maken. Volgende keer maar voorlezen als er iemand anders in de buurt is, dan hebben we meteen een fotograaf!

Mijn mening

Dit boek is erg leuk voor kinderen om te zien hoe Rikki zijn vader overtuigd krijgt om toch mee te gaan om een kerstboom te kopen en daarna ook nog in de sneeuw te spelen. En ook voor drukke papa’s is het wel leuk om eraan te worden herinnerd dat hun kind graag wat van hun kostbare tijd heeft, om te spelen, om te versieren, om leuke dingen te doen.
Ook dit boek is voorzien van prachtige tekeningen, die het verhaal bij staan en jonge kinderen, die zelf nog niet kunnen lezen, ook heel vlot kunnen laten mee volgen. Kinderen die net leren lezen hebben aan dit boek ook een leuk verhaal, waar geen al te moeilijke woorden in staan zodat zij zelf kunnen lezen. (Al is bij heel beginnende lezertjes misschien wel ondersteuning van de ouders gewenst.)

Pieter en Rikki wil een kerstboom

Ik blijf erbij dat het goed is om voor te lezen aan hele kleine kindjes. En ik merk ook dat Pieter nu al veel meer reageert en kijkt als ik met gekke stemmetjes een boek voorlees. En als hij dan begint te lachen smelt ik uiteraard. Ook de felle kleuren in het boek zorgen ervoor dat hij er echt naar kijkt.
Verder is dit boek uiteraard geschikt voor kinderen vanaf 3 of 4 jaar, wanneer ze echt mee kijken en snappen waar het verhaaltje over gaat. Maar ik vond dit wel een leuke manier om samen met hem in de kerststemming te komen.

Rikki wil een kerstboom – Guido Van Genechten
Vanaf €14,95 verkrijgbaar bij onder andere Uitgeverij Clavis, Standaard Boekhandel en Bol.com
Van deze reeks zijn er verschillende boeken verkrijgbaar!

Lieve groetjes,

Aislynn

Afbeelding

Babyupdate: Studio 100 verantwoorden

Er zijn veel voordelen aan een kleintje in huis hebben. Eentje daarvan is er een dat misschien voor niet veel mensen geldt, maar zeker wel voor mij. Namelijk: De hele dag kan er muziek van Studio 100 opstaan, en niemand die er vreemd van opkijkt als hij binnen komt!

Zelf heb ik al verschillende jaren een – noem het ongezonde als je wil – speciale voorliefde voor Studio 100. Ik word er altijd vrolijk van en had het ook voor Pieter er was – en zelfs voor ik zwanger was – al heel veel opstaan. Al kan ik die liefde verklaren door het vele horen van deze liedjes toen ik vakantiewerk deed in Plopsa Indoor Hasselt, verschillende jaren geleden. Volgens mijn eigen theorie ga je ergens vanzelf van houden als je er maar vaak genoeg mee geconfronteerd wordt. Zoals in mijn geval dus Studio 100.

In dit artikel laat ik graag wat van mijn favoriete liedjes horen. En dat zijn zeker niet allemaal liedjes van de laatste jaren, maar eerder van toen ik zelf klein was. Als ik eerlijk ben vond ik dat ook veel betere liedjes, en ik ben er zeker van dat velen dat zullen beamen.
(De liedjes overslaan en gewoon onderaan verder lezen is ook een optie uiteraard.)

Samson en Gert

K3

Piet Piraat

Kabouter Plop

Mega Mindy

Dit zijn de series waar ik persoonlijk het meeste van ken, al die nieuwe reeksen die Studio 100 nu heeft uitgebracht of overgenomen zijn niet helemaal mijn ding. (Bijvoorbeeld het van oorsprong Duitse Heidi vond ik vroeger wel super, maar de bewerking van Studio 100 werkt voor mij gewoon niet. Al zal ik Pieter niet tegenhouden als hij er gelukkig van wordt hoor.)

Zoals ik aan het begin al zei staat deze muziek hier regelmatig op. En uiteraard kan ik het niet laten om mee te zingen! En ik kan je vertellen dat Pieter er ook op reageert als hij muziek hoort, en nog meer als ik meezing. Nu hij al duidelijk lacht, bewust lacht, merk ik dus ook wanneer hij dingen leuk vind en dat is zo met muziek. Dus waarom geen muziek die A. voor kinderen gemaakt is en B. waar ik zelf vrolijk van word.

Hopelijk hebben jullie zelf ook een stukje van jullie kindertijd opnieuw kunnen beleven!

Afgelopen zondag vierden we Pieters babyborrel. Daar kunnen jullie volgende week meer over lezen. En ondertussen is Pieter alweer 6 weken oud! Het gaat veel te snel.

Lieve groetjes,

Aislynn

Afbeelding

Lezen en andere kleine dingetjes

Wat ik de laatste tijd meer en meer merk is dat geconcentreerd een boek lezen met een baby niet echt gemakkelijk is. Ik probeer het wel, maar echt ver kom ik nooit. En wat ik heb gelezen moet je me ook echt niet vragen.

Dat komt niet omdat ik zo een moeilijk kind heb. Integendeel zelfs. Pieter is een heel rustig kindje, je hoort hem bijna nooit, hij huilt enkel als hij honger heeft (zelfs niet voor een vuile luier) en als hij dan even wakker is, is hij altijd blij. Tot hij weer in slaap valt dus. Als Pieter slaapt, dan kan ik rustig wat dingetjes in huis doen en daarna me wat neerzetten om te ontspannen. En dus te lezen. Een droom, zou je denken. Nou, niet dus!

Al die zogenaamde rust die ik heb gebruik ik vooral om me zorgen te maken of alles wel in orde is. Elke paar minuten even checken of alles nog wel in orde is. Zou er niets gebeurd zijn, waardoor hij niet kan roepen? De ergste scenario’s gaan door me heen als hij zo stil ligt. Regelmatig ambeteer ik hem even – tot hij een teken van leven geeft – voor ik weer gerust verder kan gaan met wat ik bezig was.

Maar wat was dat ook weer? De afwas? Opruimen? Tv kijken? Lezen? Oh ja, even kijken of alles nog in orde is met Pieter…
En dan neem je hem toch maar weer op, want dicht bij mama is het veilig. Daar kan alles goed in het oog gehouden worden.

En zo kom ik dus niet toe aan mijn stapel ongelezen boeken.
Dus schrijf ik maar wat dingetjes tussendoor om het review-tekort in te vullen. Helaas.

Ik kan wel even meegeven welke boeken eraan komen!
Zo is er momenteel de Snowhite-trilogie die op mijn krukje ligt, waar ik eindelijk aan toe kom. Hier kijk ik al lang naar uit! En de Eerste paar pagina’s heb ik de afgelopen weken al verschillende keren gelezen. Hopelijk komt de rest snel!
Dan heb ik ook het vervolg op “De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine” klaarliggen, waar ik ook echt niet op kan wachten om in te beginnen.
En ten slotte kan ik nog meegeven dat er voor kerstmis nog een Review Junior op jullie af komt. Maar welk boekje dat gaat zijn…

 

Afbeelding

Babyupdate: Pieter’s eerste Sinterklaas

Pieter is nog maar net een maandje oud en Sinterklaas is al geweest! Ik weet dat het niet echt nodig is, en dat hij er nog helemaal niets aan heeft maar toch heeft hij al enkele cadeautjes gekregen. (En mama en papa kregen snoep, joepie! Daar word je echt nooit te oud voor.)

Over het Sinterklaasverhaal dat we aan Pieter gaan vertellen zijn we nog niet helemaal zeker, maar dat is voorlopig nog niet aan de orde. We hebben nog tijd genoeg om daarover na te denken en ondertussen genieten we gewoon met zijn allen. En maken we foto’s, want Pieter zal het zich niet meer herinneren als hij wat ouder is, en dit soort dingen vind ik toch niet dat verloren mogen gaan!

Eens even kijken wat Sinterklaas voor ons in petto had:

Allereerst thuis, waar de sint een paar ingepakte cadeautjes bracht en ook wat lekkers voor de hondjes!

WP_20151206_09_48_14_Pro

In de pakjes zaten een piepend knuffeltje voor Pieter en wat handige spulletjes voor mama! Nu kan mama fijn melkje bewaren voor Pieter!

WP_20151206_09_49_19_Pro

Volgende halte: Vake en Tante Mares!

WP_20151206_13_52_39_Pro

Hier bracht sint een heel mooie, zachte knuffel en een schattige trui met een sneeuwmannetje.

WP_20151206_09_47_08_Pro

En een speenkoord. Nu Pieter toch af en toe zijn tutje nodig heeft (als hij niet meteen kan eten, zoals in de winkel of wanneer mama in de muziekles is) is dat wel handig! Die sint denkt ook echt aan alles he.

WP_20151206_10_26_21_Pro

Uiteindelijk kwamen we bij omie, waar de sint wat lekkers bracht voor de grote kindjes (zoals mama en papa) en voor kleine pieter waren er 2 pakjes.

WP_20151206_10_30_52_Pro

2 knuffeldoekjes, een warme handdoek voor na het badje en een mooi slabbetje.

Het enige wat ons nog rest om te zeggen is: “Dank u, Sinterklaas!” (En dank u, hulpsinten, hihi)

Wat deden jullie om Sinterklaas te vieren? Wie kreeg er pakjes? Ik ben benieuwd!

Lieve groetjes,

Aislynn

Manlief vertelt: Wasbare luiers

Een heel mooie uiteenzetting. zoals velen weten gebruiken wij ook wasbare luiers voor Pieter. Maar zo mooi als hier krijg ik het persoonlijk niet verwoord.

Zelf gebruiken wij trouwens een combinatie van merken en systemen die hier niet worden vermeld.

Powered by flowers

Een tijdje geleden vertelde ik jullie over onze keuze voor herbruikbare doekjes. Niet veel later volgde natuurlijk het idee voor wasbare luiers. Ik was zelf in het begin niet helemaal overtuigd, maar manlief wel. Hij schrijft vandaag voor mij en voor jullie een bericht over het waarom, wat, en hoe van wasbare luiers.

IMG_7398

Waarom herbruikbare luiers?

Vandaag kan je volgens mij niet meer om het feit dat onze consumptiemaatschappij tegen de limieten van onze planeet aanloopt. Het probleem wordt op ontelbare manieren duidelijk en we krijgen steeds meer het besef dat we er iets aan moeten doen. En wat kunnen we er eigenlijk aan doen?

Als je denkt aan een baby opvoeden, dan zijn de luiers meteen het meest opvallende ecologische probleem. Over de volledige luierperiode produceer je – als je wegwerpluiers gebruikt – een ton (duizend kilogram!) aan vuile luiers. En dan zijn er nog vochtige doekjes…

View original post 1.244 woorden meer