Afbeelding

Bento, onze kleine engel

Ik had eigenlijk een heel leuk nieuwtje willen brengen. Over een klein, schattig hondje dat we zouden adopteren. Een hondje met (nu al) een zwaar verleden. Maar het draaide anders uit.

3 dagen is ons gegund met deze kleine schat. Zijn kleine lichaampje kon de infecties niet meer verdragen. En ook zijn spuitje bij de dierenarts is niet goed uitgedraaid. Op mijn schoot lag hij, rustig te slapen, toen hij zijn laatste adem uitblies. Nu leeft hij voort in onze gedachten en harten en is hij verhuisd naar een beter, pijnloze plek.

20160613_121954

Bento

Lieve kleine vechter,

Benthe, zoals je werd genoemd, Bento zoals wij je herdoopt hebben.

Je hebt zo hard gestreden voor je plekje op deze aardbol. Lang ben je niet bij ons geweest, maar onze liefde voor jou was er al onvoorwaardelijk.

Nu is je strijd gestreden en heb je hopelijk geen pijn meer. Het ga je goed kleine vriend. Je blijft altijd in ons hartje.

Heel veel dank ook aan Gisele, om jou zo goed te verzorgen voor je naar ons kwam en ook om ons de kans te geven om voor jou te zorgen.

20160615_231832

Bento’s laatste rustplekje.

We hebben even nagedacht wat we met Bento zijn kleine lichaampje zouden doen. De keuze is gevallen op een crematie, omdat ik graag zijn as zou hebben om hem toch nog wat in huis te hebben. Zodat hij altijd in ons midden zou zijn. We hebben hiervoor gekozen voor Amicitia Dierencrematorium.

Ik belde hen op en we konden meteen langskomen. We konden ook kiezen om hem te laten ophalen, maar ik wilde hem graag zelf brengen naar de laatste plaats waar zijn stoffelijke lichaam zou verblijven. We werden erg vriendelijk ontvangen, de sfeer was erg sereen. Op al onze vragen kregen we een antwoord. Toen het tijd was om ons “hupke” achter te laten kregen we zoveel tijd als we nodig hadden (ook al was sluitingstijd al gepasserd) en dat heeft ons wel deugd gedaan. Ook konden we ons verhaal vertellen en werd hier echt naar geluisterd.

We kregen de keuze om de volgende dag bij de crematie aanwezig te zijn. Dit ging niet voor ons om organisatorische redenen, maar zou ik ook niet gewild hebben. Ik denk dat ik het dan heel erg zwaar zou gehad hebben. Ik ging wel de assen ophalen later op de dag, in een mooie urne die we zelf hadden uitgekozen. Ook kregen we wat foto’s mee van de opbaring (wat ik prachtig vond), een plukje haar, een kaarsje met zijn foto, pootafdrukjes, een kaartje met een afscheid en wat assen waarvan we hadden ze apart te houden om in de toekomst ergens in te verwerken. Ook hebben we een knuffelsteentje met assen om af te geven aan Gisele, die ons de zorg voor Bento had toevertrouwd maar zelf ook een hechte band met hem had. Dit is echter nog een verrassing voor haar.

20160611_122116

Een familiefoto van onze kleintjes.

Nu Bento zijn plekje bij ons in huis heeft gekregen is er bij mij innerlijke rust neergedaald. Het is vreselijk om een diertje te verliezen, ook al woont het nog niet zo lang bij ons. Maar het krijgt stilaan een plaatsje.
En misschien is het beter voor dit kleintje geweest om te gaan. Hij vocht zijn hele – heel erg korte – leventje maar het mocht niet baten. Waarschijnlijk was een langer leven voor hem alleen maar een langer gevecht geweest. Nu is hij in rust.
Het is voor mezelf belangrijk dat ik dit blijf zeggen, ander blijf ik mezelf de schuld geven (ook al weet ik dat ik er niets aan kon veranderen).

Heb jij ook een dier moeten afgeven?
Veel liefs,
Aislynn
Afbeelding

365 vragen: 14 juni

Heb je vandaag je waardering geuit aan iemand?

Mijn vriend heeft mogen aanhoren hoe fijn ik het vind dat hij me helpt in het huishouden. Er zijn veel jonge gezinnen waar dat helaas niet altijd zo gaat. En waarbij de papa niet erkent dat de mama ook een hele taak heeft aan voor de baby zorgen. Nu heb ik het geluk dat dat hier wel zo is! En dat mocht hij best wel eens horen.

Afbeelding

365 vragen: 24 mei

Heb je je tijd nuttig gebruik vandaag?

Ik heb nog 1 examen te gaan, en zou hier heel hard voor moeten leren (ik ben niet zo goed in wetenschappelijk onderzoek). Ik heb ook mijn uiterste best gedaan om er zo veel mogelijk tijd in te stoppen maar op dinsdag is mijn vriend thuis. En Pieter dus ook (zot om de crèche te betalen als hij niet moet werken toch). Wat ervoor zorgt dat ik niet de hele tijd met mijn gedachten bij mijn boeken was.
En ik vind met Pieter spelen ook wel heel erg nuttig!