Afbeelding

10 boeken die ik wil lezen

Hier ben ik weer. Het is even stil geweest, zodat ik alles wat voor mezelf op een rijtje kon zetten. Maar ik ben terug van weggeweest en breng meteen 10 dingen waar ik erg naar uit kijk: 10 boeken die ik graag wil lezen. En je gaat het misschien wel doorhebben: Ik houd enorm veel van reeksen als het op boeken aankomt.

  1. 9200000022055348 Erfenis van Christopher Paolini.
    Dit boek wil ik al heel erg lang lezen, maar om de een of andere reden komt het er nooit van. Ik heb het al jaren in de kast staan, daarvoor heb ik het ooit een jaar lang geleend van iemand en toch heb ik het niet uit. Dit is het 4de deel van de “Eragon”-reeks. De andere 3 boeken heb ik verslonden, dus deze zal er ook wel eens van komen. Hopelijk snel!

2. 9200000026240423 De Labyrintrenner van James Dashner
Dit boek kreeg ik een tijdje geleden, en ligt – helaas – nog ongelezen op de kast. Ik zag hier de film van en hoor vaak dat het boek toch niet helemaal hetzelfde is. Ik ben dus heel benieuwd! En met dit boek kreeg ik ook de volgende delen, dus ik ben nog lang niet klaar met deze reeks als het me bevalt!

3. 1001004005472219 Over tijd van Dirk Bracke
Boeken van Dirk Bracke hebben me altijd gefascineerd. Ik heb er vroeger talloze gelezen en bleef ze ook keer op keer opnieuw lezen. Blauw is bitter was mijn favoriet. Maar er zijn nog heel veel boeken van hem die ik nog niet heb gelezen. Onder andere dit.

4. 1001004011619154 De bliksemdief van Rick Riordan
Het eerste deel uit de Percy Jackson reeks. Ik hoor zo ongelofelijk veel goede dingen over dit boek (en alle vervolgen). Ook las ik al eens de 2 eerste hoofdstukken en dat achtervolgt me nu. Helaas ben ik erg perfectionistisch en wil ik eerst de volledige reeks in 1 uitgave kunnen kopen, anders staat het niet zo mooi in de kast en word ik er knettergek van. Misschien toch maar even naar de bib hiervoor?

5. 1001004001214741 A Game of Thrones van George R.R. Martin
Dit boek heb ik ook klaarliggen. De hele box zelfs. En in het Engels. Ik lees niet zo heel vaak in het Engels, maar dit kon ik echt niet laten liggen. Ik ben erg benieuwd, ook weer omdat ik veel goede dingen heb gehoord hierover.

6. 1001004001954770 Een slagerszoon met een brilletje van T.Lanoye
De reden dat ik dit boek wil lezen is eigenlijk een beetje sentiment naar de middelbare school en de lessen Nederlands. Onze docent gebruikte hier best veel stukken uit en was een grote fan van Tom Lanoye. Ik heb al eerder boeken van hem gelezen en heb nog niet helemaal een mening gevormd, maar ik wil deze toch graag aan mijn “gelezen boeken” toevoegen.

7. 1001004002602674 Turks Fruit van Jan Wolkers
Nog een boek dat veel ter sprake kwam op school. Het stond op onze literatuurlijst maar ik heb het nooit gelezen omdat ik het te dun vond. Nu ik minder tijd heb om te lezen zijn dunnere boeken wel fijn, dus kan ik het eindelijk eens een kans geven.

8. 9200000037162807 Robijnrood van Kerstin Gier
Opnieuw het eerste deel van een reeks. Misschien moet ik wat minder Young Adult groepen bezoeken op faceboek, maar dit boek wordt rond mijn oren geslingerd als zijnde heel erg goed. Dus kan mijn nieuwsgierigheid het niet laten om het ook te willen lezen.

9. 9200000015581093 Stad van Glas van Casandra Clare
Het derde deel van de reeks “Kronieken van de Onderwereld” of “The Mortal Instruments”. De eerste 2 delen heb ik geleend van een vriendin en verslonden. Ik wil heel graag deze reeks zelf aanschaffen (samen met The Infernal Devices, maar ik ben niet zeker of die al in het Nederlands te verkrijgen zijn). Ik ben fan en ik wil meer!

10. 9200000002212367 Tatoeage van A. Alonso en J. Peregrín
Een van mijn vele koopjes op het boekenfestijn een tijdje geleden. Dit lijkt me echt zo een boek waarin je wordt meegesleept. En dat is nu net wat ik graag lees!

Zo, 10 van de boeken die ik graag nog zou lezen. Sommige heb ik al in mijn bezit, andere nog niet. Over sommige heb ik het al heel lang, andere heb ik nog maar net van gehoord.
Er zijn nog veel meer boeken die ik graag zou lezen (op Goodreads staan er 98 boeken die ik nog wil lezen, maar daar moet ik er nog een hele hoop aan toevoegen) maar ik heb deze keuze gemaakt voor nu. Misschien dat ik er binnenkort andere voorrang wil geven, maar voorlopig wordt dit de volgorde (na de reeks die ik nu aan het lezen ben dan toch).

Welke boeken wil jij nog graag lezen?

Lieve groetjes,

Aislynn

Advertenties
Afbeelding

That’s life 1: Sushi overload

Ik ben van plan om een poging te wagen (let op die woorden, heel belangrijk) om mijn weken een beetje vast te leggen via foto’s. Misschien leuk om naar te kijken, maar ook voor mij fijn om later op terug te blikken.

Ik ben er zeker van dat het niet altijd gaat lukken, ik ben nu eenmaal een chaoot, maar er komen zeker verschillende foto’s aan bod en wat uitleg over mijn activiteiten die ik vergeten ben te fotograferen. Hopelijk kom ik hoe langer ik ermee bezig ben in een ritme waarin in automatisch foto’s maak.

Normaal gaan deze posts beginnen op de vorige zondag en eindigen op zaterdag. Deze eerste keer beginnen we echter een paar dagen vroeger, op 1 januari. (Ik vond het een beetje te gek om voor 2 dagen al een update te schrijven.)

Vrijdag 1 januari

Overschotten van de nieuwjaarstafel.

Overschotten van de nieuwjaarstafel.

Oud op nieuw vierden we bij vrienden, met een lekker pastabuffet en gezelligheid. We keken buiten naar het vuurwerk (Pieter zat in de draagdoek met een stoere koptelefoon op, maar uiteraard ben ik daar al een foto van vergeten te maken.) Na het vuurwerk speelden we UNO. Rond 2 uur lag ik met Pieter in bed, mijn vriend ging nog even terug naar het feestje.

Heerlijk slapen.

Heerlijk slapen.

De volgende ochtend – of moet ik zeggen middag – sliep Pieter door tot 13 uur! Hij kreeg wel een droomvoeding in de ochtend, maar werd dus niet wakker. Dit was de allereerste keer dat ik Pieter alleen liet slapen terwijl ik al opstond. Uiteraard lag hij veilig, met het borstvoedingskussen langs hem zodat hij nergens heen kon rollen. En ik, met mijn bang hartje, stond elke 5 minuten naast hem om te kijken of alles in orde was. Maar ik heb toch heel wat kunnen doen die ochtend.

Minecraft, what else.

Minecraft, what else.

Toen Pieter eenmaal wakker was lag hij lekker bij ons en hebben we er een snoezeldagje van gemaakt. Mama speelde Minecraft, papa keek toe en speelde wat met onze pruts.

Heerlijk na het drinken in slaap vallen.

Heerlijk na het drinken in slaap vallen.

Rond 5 uur werden we verwacht bij de schoonouders voor een nieuwjaarsetentje. Natuurlijk ben ik hier een foto vergeten te maken. Het was heel gezellig (en lekker: we aten videe met aardapppeltoefjes) en er werden nog kerstcadeautjes uitgewisseld.

Op vake's schoot.

Op vake’s schoot.

Voor we het wisten was het alweer tijd voor het volgende bezoekje. Dit keer naar vake en tante Mares. Heel gezellig maar we konden niet lang blijven. We gingen immers nog naar vuurwerk kijken bij vrienden. Pieter weer lekker in de draagdoek, met de koptelefoon op. Alleen het fluitende vuurwerk vond hij niet zo fijn, maar eenmaal dat gepasseerd was heeft hij lekker geslapen. (Foto’s maken is nog geen reflex, zoals je wel kan merken aan het gebrek eraan.)

Zaterdag 2 januari

2 flepkes bij elkaar.

2 flepkes bij elkaar.

Zaterdag was een extreem luie dag. Pieter sliep weer lekker lang (tot een uur of 10, maar we waren ook een stuk vroeger gaan slapen) en ik werkte wat voor mijn blog terwijl de hondjes bij me lagen te slapen. Nacho vond het blijkbaar belangrijk om mijn hand als kauwspeeltje te gebruiken, in het bijzonder mijn vinger waar een plijster om zat. Auw!

In de namiddag ging ik met mijn papa en Pieter naar het rusthuis op bezoek bij mijn grootmoeder. Helaas was ze er niet echt bij die dag en was het bezoekje niet echt vrolijk. Volgende keer hopelijk beter!

Sushi nummer 1.

Sushi nummer 1.

Na het bezoekje aan het rusthuis was het tijd voor eten. Sushi afhalen! In het restaurant Sashimi waren we al een paar keer gaan eten, maar afhalen hadden we nog niet gedaan. Gesmuld dat ik heb! En papa natuurlijk ook.

Zondag 3 januari

Na een droomvoeding.

Na een droomvoeding.

Die ochtend werden we rustig wakker. Of ja, ik toch. Pieter lag wat te wriemelen in zijn slaap. Na hem eten gegeven te hebben kon ik niet meer slapen. Dus ambeteerde ik mijn vriend maar een beetje tot ook hij wakker was. Ik had namelijk een plan. Heel spontaan besloot ik dat ik zin had om naar de overdekte markt in Kelchterhoef te gaan.

Naaidoos.

Naaidoos.

Op de markt haalden we wat leuke dingen, maar al bij al vond ik het een beetje teleurstellend. Vooral oude zooi, maar toch heb ik iets gevonden waar ik al heel lang naar op zoek ben. Een naaidoos. Echt een prachtig ding, ik was er meteen verliefd op. En ik heb er nog een mooie prijs voor gekregen ook. Enkele andere dingen die we haalden waren tweedehands boeken, een sierui (ik vind het een vreselijk ding, gewoon een ui in een pot, maar mijn vriend vind het fantastisch), snoepjes voor de hondjes, …

Selfietijd!

Selfietijd!

Na het marktbezoek was het tijd voor familiale verplichtingen. Heel gezellig met een stuk van de familie samen vlaai eten, luisteren naar de nieuwjaarsbrieven van de kleinsten en babbelen. Ook leuk om het dochtertje van mijn nicht nog eens te zien. Ze is 4 weken na Pieter geboren en groeit echt als kool. Ik nam Pieter mee in de doek trouwens, daarin is hij lekker rustig. Uiteraard is hij er ook uit gekomen: Luiertjes moeten verschoond worden, hongertjes moeten gestild worden en omi’s moeten gesust worden met een baby in de armen.

Sushi nummer 2.

Sushi nummer 2.

’s Avonds hadden mijn schoonouders nog wat sushi uit de Aldi over. Heel lief dat wij dat kregen. Helaas ben ik geen fan van de kwaliteit. Zowel de vis als de rijst smaken gewoon niet heel vers. Ik heb deze sushi nu een paar keer gegeten en iedere keer opnieuw kom ik tot deze conclusie. Ik denk dat dit de laatste keer is geweest.

Covert affairs.

Covert affairs.

Een heerlijk rustige avond voor mij. Pieter lag lekker te slapen op mijn schoot, mijn vriend was naar kameraden en de hondjes lagen aan weerszijden van mij knock out. Dus was er alleen ik en mijn computer. Vanavond geen schoolwerk bijhouden of werken aan de blog. Vanavond alleen ik en een goede serie.

Maandag 4 januari

Wel of niet vaccineren? En hoeveel?

Wel of niet vaccineren? En hoeveel?

Mijn voormiddag bestond uit onderzoek doen naar het wel of niet vaccineren van een baby. Ik ben sowieso geen voorstander van de vaccinatiecocktails en nu Pieter binnen een paar dagen – eventueel – zijn eerste spuitjes moet krijgen wilde ik wel het een en het ander uitzoeken qua opties.

Lekker verzadigd in slaap vallen.

Lekker verzadigd in slaap vallen.

De hele dag heb ik in de zetel gezeten, ik had gewoon niet de energie om veel te doen. Pieter lag gezellig bij mij, hier had hij net gedaan met eten.

MeisjeDjamila op youtube.

MeisjeDjamila op youtube.

Na alles te hebben gedaan wat ik nuttig achtte besloot ik om de rest van de namiddag maar youtubefilmpjes te gaan kijken. Ik volg verschillende kanalen maar had al een hele tijd niet meer gekeken. Een hele hoop om in te halen dus!

Pieter bij opa.

Pieter bij opa.

In de avond aten we bij de schoonouders. Heel lekker spek met aardappelpuree. Pieter keek samen met opa naar het nieuws, bewegende beelden fascineren hem (uiteraard) en hij volgde het echt met een hele serieuze blik. Het leek alsof hij vond dat ik stoorde door een foto te nemen, hihi!

Gezond snacken.

Gezond snacken.

Als avondvulling proefden mijn vriend en ik deze gekke vruchten. Binnenkort kunnen jullie er iets over lezen. Lekker, gezellig en gezond!

Dinsdag 5 januari

Covert affairs.

Covert affairs.

Midden in de nacht keek ik nog naar Covert affairs. Pieter bleef maar hongerig en ik had iets nodig om de tijd te doden terwijl ik hem eten gaf. Want hij at natuurlijk in zijn slaap.

Boullion.

Bouillon.

Ik at bouillon als ontbijt, omdat mijn maag een beetje van streek was. Jammer, maar liever bouillon nu en later plek voor lekkere dingen dan nu zwaar voedsel en later echt helemaal misselijk en niets meer kunnen.

Babyspullen nemen het huis over.

Babyspullen nemen het huis over.

We logeerden die dag in het huis van mijn grootmoeder. Spannend, zo voor de eerste keer een huis echt voor ons gezinnetje, zonder de directe aanwezigheid van anderen. Wel eens leuk om te kijken hoe het ons zou bevallen! En natuurlijk met een kleintje moeten er heel veel spullen mee komen. Dus lag de hele woonkamer al snel vol.

Tes en ik.

Tes en ik.

Er was nog een reden dat we naar het huis gingen om te logeren! Mijn beste vriendinnetje kwam logeren! En hier was veel meer plaats en een echt bed voor haar om in te slapen. Heel gezellig allemaal!

Sushi nummer 3.

Sushi nummer 3.

Bij Tes hoort sushi. Geen idee waarom (of jawel, wel een idee: het is veel te lekker) maar we gaan altijd samen sushi eten. We zien elkaar helaas niet zo heel vaak door de afstand maar als we samen zijn is het altijd een feestje! En nu zij een van Pieter zijn meters is, hebben we een extra reden om vaker af te spreken! We aten trouwens bij “Sashimi” in Genk.

Woensdag 6 januari

Speeltijd.

Speeltijd.

In het huis van mijn grootmoeder is lekker veel plaats om met Pieter te spelen. Omdat de hondjes hier niet zijn, kon ik de speelmat op de grond leggen en konden we er lekker mee spelen.

Live at the Apollo.

Live at the Apollo.

Tijdens Pieter zijn slaapje keek ik naar “Live at the Apollo”. Dat was echt al een hele tijd geleden en ik was vergeten hoe leuk ik dat programma vind! (Voor wie het niet kent: er komen verschillende stand up comedians langs. Dat is het een beetje. Maar het is erg leuk!)

Spareribs.

Spareribs.

’s Avonds gingen mijn vriend en ik lekker uit eten bij “Mijn brasserie” in Genk. Een leuke zaak, we waren er nog nooit geweest. (Tip: Op woensdag zijn er “all you can eat” spare ribs! En ze waren heerlijk.)

Banana split.

Banana split.

En voor een keertje vonden we dat een dessert niet mocht ontbreken. We hadden het uiteindelijk toch maar bij 1 bord spareribs gehouden (Nog een tip: Als je maar 1 bord eet op woensdag betaal je gewoon de prijs van een portie, die goedkoper is dan de “all you can eat” prijs.) Dat had gesmaakt! Maar het was wel een stuk groter dan ik had verwacht.

Donderdag 7 januari

Surprise!

Surprise!

In de ochtend kreeg ik dit mooie cadeautje van Pieter. Bedankt lieve jongen. Maar dit mag je voor jezelf houden hoor.

Pinterest.

Pinterest.

Een groot deel van de dag was ik op zoek naar inspiratie voor mijn blog. Op internet veel leuke en originele dingen de vinden waar je toch je eigen draai aan kan geven. Een van mijn favoriete sites voor inspiratie is Pinterest.

Klaar om gemeten te worden.

Klaar om gemeten te worden.

Ik zat niet echt te wachten op de avond. Dan was namelijk onze afspraak bij Kind en Gezin. Pieter werd wel gewogen (5,590 kg) en gemeten (58,5 cm) maar hij zou ook zijn eerste prikje(s) moeten krijgen. En daar moest ik dus een keuze over gemaakt hebben. Ik was er echter nog niet helemaal uit en heb gekozen voor een aangepast programma zodat ik rustig met de kinderarts kan overleggen. Zijn inenting tegen polio (die verplicht is) heeft hij wel al gekregen. (En achteraf gezien ben ik blij dat het bij 1 prikje is gebleven die dag, hij had hier al zo veel last van!)

Sushi nummer 4.

Sushi nummer 4.

’s Avonds had een vriendin spontaan zin in sushi. Dus gingen we nog maar eens eten bij “Sashimi”. Ik kan er echt geen genoeg van krijgen! Ook hier heb ik weer enorm van genoten.

Poging 1.

Poging 1.

Na het eten deed ik iets waarvan ik nooit had gedacht dat ik het ooit zou doen. Haar invlechten. Uiteindelijk met de bedoeling om er extensions in te naaien, maar zo ver zijn we niet gekomen. Het was al erg laat geworden na al mijn vlechtpogingen namelijk! Het laatste resultaat zag er wel al redelijk goed uit. Binnenkort een nieuwe poging?

Vrijdag 8 januari

C&A.

C&A.

Vrijdagvoormiddag had ik niet echt iets te doen. Ik sliep het grootste stuk van de tijd. Heerlijk om wat uit te rusten. In de namiddag ging ik echter op zoek naar nieuwe broeken. Door de zwangerschap ben ik een beetje (lees: veel) aangekomen, en mijn oude broeken passen niet meer. En ondertussen vond ik het wel tijd geworden om de zwangerschapsbroeken aan de kant te schuiven. Ik vond 2 jeansen en een joggingsbroek. En toen ik toch in de winkel was kon ik het niet laten om even in de solden-hoek te kijken bij de babykleding. En heb ik een paar leuke dingetjes gevonden voor Pieter!

Sushi nummer 5.

Sushi nummer 5.

Na het shoppen moesten we nogal hectisch van Genk terug naar huis en dan weer naar Genk. We hadden namelijk gereserveerd om sushi te gaan eten. Raad je het al? Bij “Sashimi” in Genk dus. Ze beginnen mij daar al echt te kennen. Nu moet ik wel een (groot) minpuntje aanhalen! Op andere dagen dat ik daar was (behalve met de take-away) was dat door de week. En dan is het veel minder druk dan in het weekend. (Vrijdag telt al als weekend.) Nu merkte ik dat ook enorm. We hebben veel langer moeten wachten op de sushi, de warme gerechten kwamen gelukkig wel ‘redelijk’ snel. Heel erg jammer, vooral omdat er een aantal kameraden voor de eerste keer mee kwamen en die al mijn goede verhalen al hadden gehoord. Verder nog steeds enorm tevreden trouwens! Alleen weet ik nu dat ik niet meer in het weekend ga, alleen door de week.

Zaterdag 9 januari

Mozart.

Mozart.

Op zaterdagochtend ga ik naar de muziekschool. Volgens mij doe ik dat al een jaar of 13, en dat is nu nog niet anders. Heerlijk vind ik het. Ik heb niet echt veel tijd om te studeren, je weet wel met een baby en zo, maar ik vind het enorm ontspannend om naar de les te kunnen gaan.

Studio 100 tv.

Studio 100 tv.

De rest van de dag bestond uit iets minder boeiende en nuttige bezigheden (buiten het boodschappen doen dan). Ik zat thuis en speelde met Pieter. En Pieter wordt rustig van muziek. En ik word blij van Studio 100. Dus de keuze voor de zender van Studio 100 was snel gemaakt. Tegen de avond kwam er nog een heel goede vriend langs, wat altijd gezellig is!

Soep en sandwiches.

Soep en sandwiches.

’s Avonds aten we voor het eerst in het huis van mijn grootmoeder (waar we nu voor de 3de nacht gaan blijven, gisterennacht ook al). Een sobere maaltijd: Soep uit een brik (maar wel lekker) en sandwiches. Snel en lekker. Morgen komt er hopelijk iets wat meer uitgebreid op tafel. Maar dat zien we dan wel weer!

Minecraft.

Minecraft.

De hele avond (tot nu, waar ik aan het schrijven ben zelfs) vulden mijn vriend en ik met Minecraft video’s. We kijken via DIT kanaal, voor de geïnteresseerden. Ik vind het heel leuk om te kijken, erg grappige spelers. Ik lig echt regelmatig in een deuk.

Dat was het voor deze week! Ik heb gemerkt dat het echt een automatisme moet worden om foto’s te maken van de dingen die ik doe. En dat ik gewoon meer moet doen, veel van mijn tijd heb ik blijkbaar gevuld met slapen of moe zijn. Dat is wel confronterend en misschien wel goed om mezelf in gang te doen schieten.

Goed, volgende week een nieuwe update, iets korter dan omdat er een paar dagen minder in zullen staan (die er nu zijn door het begin van het jaar, weet je nog?).

Hoe zag jullie week eruit?

Lieve groetjes,

Aislynn

Afbeelding

The Wolf Conservation Association vzw

Een tijdje geleden vroeg schrijfster Christine Charliers (je kent haar vast nog wel van haar boek “In de ban van de wolf”, klik hier en hier) of ik zin had om samen met nog 2 andere bloggers mee te gaan naar The Wolf Conservation Association, het centrum waar ze informatie van had gekregen om in haar boek te verwerken. Dit leek me een unieke ervaring dus ik heb niet lang hoeven nadenken voor ik volmondig ja zei!

Kijk en lees even mee naar een verslagje van onze gezellige dag.

Helaas bleek dat net op het laatste moment de andere bloggers hadden afgezegd. (Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik ook aan het twijfelen was, op het toppunt van een hittegolf een uitstap maken leek me niet het beste idee. Maar ik heb toch doorgezet! En het was het waard.) Christine had daarop haar broer, Stefan, meegevraagd, om toch een extra plaatsje in de auto te vullen. Hij bleek erg gezellig gezelschap (net zoals Christine zelf, maar haar had ik al ontmoet op de boekvoorstelling en verschillende keren gesproken via facebook en mail, dat is al wat makkelijker om dan een beeld te vormen) en de rit van 45 minuten naar de Belgische Ardennen (inclusief de verkeerde oprit van de autostrade en wegenwerken) ging snel voorbij. Het was een leuk moment om de schrijfster achter het boek, dat ik met veel liefde heb gelezen, beter te leren kennen.

11048741_10206460272083410_6821609417178887485_n
H
et uitgestrekte domein waarop de wolven zitten gehuisvest kon niet volledig op de foto.

Ter plaatse konden we even wachten in een ontvangstruimte tot het bezoek zou beginnen. Hier moesten we ook een verklaring tekenen dat de organisatie niet aansprakelijk was voor eventuele schade aan kleding. De wolven zouden wel eens uitbundig kunnen zijn en hierdoor aan kleding beginnen trekken. Om binnen de omheining te mogen gaan moet je ook 18 jaar zijn, Of 16, als de ouders aanwezig zijn en toestemming geven.

11701222_10206460183441194_233754623599911906_nPjotr en Hannah, broer en zus

Ons bezoek begon onder leiding van Peter. Hij nam ons mee in het verblijf van Pjotr en Hannah. Er werden wel wat afspraken gemaakt, waarvan de belangrijkste was dat we niets mochten doen zonder dat hij er toestemming voor gaf. Geen probleem voor mij hoor! Ik wilde geen wolf achter me aan krijgen, ingeprent op mensen of niet. Of nog erger, hen afschrikken en zorgen dat er problemen zouden ontstaan die blijvende invloed konden hebben op de band die Peter had met de wolven.

Dus liepen we netjes achter elkaar naar boven, tot bij een plekje in de schaduw. Hier kregen we als eerste de wolven te zien van heel dichtbij. Hannah kwam Peter meteen begroeten maar Pjotr bleef op een afstandje. Het was erg boeiend om te zien hoe Peter met Hannah kon knuffelen, alsof het een schoothondje was dat geen vlieg kwaad doet! Een heel groot en stoer schoothondje dan wel te verstaan.

Pjotr en Hannah zijn in het centrum geboren en met de hand groot gebracht door Peter. Dat – en het feit dat hij elke dag met ze bezig is – is de reden dat hij op deze manier met hen kan omgaan.

11058185_10206460196761527_7608704638644565186_n

Pjotr leek ergens iets niet helemaal te vertrouwen, hij bleef op een veilige afstand (in de schaduw, slimme jongen!) maar hij hield alles nauwlettend in de gaten! Peter vertelde ons dat dit kon gebeuren, dat elk mens anders ruikt en dat Pjotr waarschijnlijk een of meerdere geuren niet vertrouwde. Ook al kwam hij niet dichterbij, het gevoel van deze wolf in de buurt is erg uniek!

11403333_10206460187841304_5924097778794736820_nEcht een machtig, magisch gevoel, zo een wolf zo dichtbij!

Na een paar minuten binnen mochten we ons neerzetten op de grond, in de schaduw. Dat vond ik best spannend, zo werden de wolven precies nog eens een stukje groter dan ze al waren! Maar het was wel leuk! Hannah kwam langs gelopen en besnuffelde iedereen.

10253963_10206460184681225_2524747307295789625_n*Snuffel snuffel*

Hier zat ze met haar snoet zelfs helemaal op mijn schoot! Ik bleef maar foto’s maken! (Geloof me, ik laat hier lang niet alles zien, hihi)

11692563_10206460182081160_4779909449062696073_n
Ook al is deze niet zo scherp, de interactie tussen broer en zus is fascinerend!

Af en toe liep ook Hannah bij ons vandaan, en konden we haar samen met Pjotr ergens spotten. Maar zij kwam snel bij ons terug. Zouden de stukjes vlees die we van Peter kregen er iets mee te maken hebben?

11705087_10206460190881380_8636042960533464264_n

Na een tijdje wennen mochten we na het stukje vlees te hebben gegeven ook proberen om Hannah te aaien. Een onvergetelijk moment! De vacht voelde ruw aan, en dat was helemaal anders dan ik me had voorgesteld. Als je naar haar kijkt zou je nooit zeggen dat ze zo ruw en stug zou aanvoelen.

Peter vertelde ons dat de ruwe vacht kwam van het altijd buiten zitten. Onze honden zitten ook wel eens buiten, maar die komen ook binnen (dat zie ik met wolven niet zo snel gebeuren). En omdat ze dus altijd buiten zitten en overal tegenaan schuren wordt de vacht zo ruw.

11707695_10206460205921756_7307057936970869590_nKijk Hannah hier eens tevreden kijken met de strelingen van Christine!

Nog meer uitleg, vragen van ons aan Peter en vooral knuffeltijd en vleessnacks voeren volgden. Het was een aangename interactie tussen mens en dier.

11100638_10206460187401293_4219154588590732821_n          11666053_10206460186681275_2384573142717523665_n          11701060_10206460209161837_5290094606738171713_n
Selfies met een echte wolf, dat kan niet iedereen zeggen!

Terwijl we daar in het gras zaten, Hannah rond ons liep op zoek naar lekkers en Pjotr in de schaduw alles lag te bekijken kregen we een hele uitleg over wolven. Hun gedrag, hun manier van leven en heel veel interessante weetjes.

* Zo vechten wolven niet om de leiding maar bestaan hun roedels uit een gewoon gezin! Papa en mama hebben de leiding, en de kinderen luisteren. Wanneer de kinderen oud genoeg zijn (zo een jaar of 2) verlaten ze de groep en gaan ze op zoek naar een eigen partner om een gezinnetje te stichten.

* Wanneer wolven heel lang hebben samengeleefd met hun partner, en deze komt te overlijden gaan ze in hongerstaking. Ze willen dan zelf ook niet meer leven. (Dit hebben ze in het centrum zelfs al eens meegemaakt)

Meer weetjes zal ik niet verklappen, dat zou een reden wegnemen voor jullie om het zelf te gaan ontdekken (of weet je, ook al weet je alles, dan nog moet je langsgaan, het contact met een wolf valt niet te omschrijven, hoe zeer ik ook mijn best doe!)

11667517_10206460230562372_8364107873146261349_n

Toen het tijd was om het verblijf te verlaten leek het wel alsof Hannah ons kwam uitwuiven. Ze ging majestueus op het dak van een schuilhut staan. Ook al zijn we anderhalf uur mogen blijven zitten (terwijl ons 15 minuten was beloofd) was de tijd om gevlogen en vond ik (en ik niet alleen, dat geloof ik nooit) het ongelofelijk spijtig dat we alweer naar buiten moesten.

11666037_10206460268243314_6724519218391257097_nAngelina en Rhodes, de ouders van Pjotr en Hannah

Na de tijd binnen de omheining kregen we van Leny nog wat uitleg over de andere wolven die er zaten. Ook konden we zien hoe ze Angelina en Rhodes en de Arctische wolven “ijsjes” (bevroren kuikens) gaf. Helaas zijn hier de foto’s minder mooi van omdat de wolven toch een afstand bewaarden tussen henzelf en de draad. Maar deze hierboven kon ik niet weglaten.
Erg jammer dat we ook deze wolven niet van dichterbij konden bezichtigen maar dat was uiteraard te begrijpen aangezien ze helemaal niet met de hand zijn groot gebracht.

Achteraf bleek trouwens dat het helemaal niet zo warm was daar, we zaten aan een 25°-30°C, wat zo een 10° graden minder was als thuis. Was ik even blij dat ik niet had afgezegd! Lekker koele dag gehad en tot nu toe de meest unieke fascinerende ervaring van mijn leven kunnen opdoen!
De rit naar huis achteraf leek zelfs nog veel sneller te gaan als op de heenweg (al hadden we nu wel van de eerste keer de juiste autostrade, hihi) Toen ik thuis kwam ben ik met mijn voetjes omhoog gaan liggen, want hoe leuk de dag ook was, het was wel vermoeiend. Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht!

Ik ben benieuwd of ik nog iemand heb kunnen inspireren om een bezoekje te brengen aan dit centrum.. Nogmaals bedankt aan Christine om mij mee te vragen! Het was een enorm aangename dag met super gezelschap!
(Ik hoop in mijn enthousiasme niets te zijn vergeten, aanvullingen zullen dan wel volgen.)

Lieve groetjes,

Aislynn

Afbeelding

Boekvoorstelling: In de ban van de wolf

Zo, het was vrijdag eindelijk zover, de boekvoorstelling van het allereerste boek van Christine Charliers: “In de ban van de wolf”. Ik had hier erg naar uitgekeken, de eerste keer dat ik zoiets mocht gaan doen! Kijk even mee naar mijn verslagje.

110816herkenrode058_sdwcev

De boekvoorstelling ging door op het mooie domein van de abdij van Herkenrode. Ik was hier – voor zover ik me kon herinneren toch – nog nooit geweest.

WP_20150424_20_06_59_Pro

We werden ontvangen in een soort winkel waar allerlei boeken van uitgeverij Clavis stonden. Eerst hadden we nog wat stress in verband met het op tijd aankomen, maar eenmaal daar bleek dat we ruim op tijd waren. Tijd genoeg om rond te snuffelen dus! Ik keek hier mijn ogen uit, want wie mij een beetje kent weet dat ik alle soorten boeken wel geweldig vind! Mama (die er met mij naartoe ging) moest me tegenhouden of ik kwam met een hele lading extra boeken naar huis, haha!

WP_20150424_20_06_48_Pro

Na een dik half uur rondwandelen in het winkeltje was het tijd om naar boven te gaan voor de presentatie. Ik was erg benieuwd en had eigenlijk niet echt een idee van wat ik er moest van verwachten.

WP_20150424_20_13_55_Pro

De voorstelling begon met een interview. Erg fijn om zo meer over het boek en de redenen van de auteur te weten te komen!

Ik probeer om geen stukjes uit het boek te verklappen, moest er toch een dingetje hier of daar zijn, schiet me niet dood alsjeblieft! (Ik ben nog te jong om te sterven)

Zo leerden we dat de auteur al van kleins af aan gefascineerd is door wolven. En dat haar boek daar dan ook absoluut over moest gaan. Heel fijn was het om te horen op welke manier ze het schrijven had aangepakt, Dat het verhaal naar haar toe kwam en dat ze het als beelden voor zich zag. Maar ook werd hier duidelijk dat nooit iets helemaal vanzelf gaat – wie dat durft beweren verkoopt onzin in pakjes – maar dat hulp vragen mag! Christine nam een schrijfcoach onder de arm, en kreeg steun van Mark Galenkamp, die de gedichten in het boek heeft verzorgd. Dat er heel veel aandacht ging naar het realistisch maken van het verhaal, ook al gaat het over een onderwerp dat (nog) niet mogelijk is, valt ook op. Dit is voor mij persoonlijk een enorm pluspunt!
Voor de wolvenstukjes kwam er ondersteuning van een expert, hierover straks meer!

WP_20150424_20_42_09_Pro

Ook iets wat naar voor komt is dat het personage van Esther is gebaseerd op haar eigen persoonlijkheid. Dit lijkt me niet gemakkelijk omdat je op die manier volgens mij niet anders kan dan jezelf echt tegenkomen. Over de andere personages krijgen we ook wat meer uitleg: de slechteriken, Sandra de pestkop, … . De mysterieuze Hector trekt het meest mijn aandacht. Over hem wil ze nog steeds niet veel kwijt, maar dat is alleen maar goed. Ook al zijn er zo veel vragen te stellen, het mysterie maakt het boeiend.

Dan was er nog de relatie tussen Esther en Jonathan die wat werd uitgediept, maar hier wil ik niet te zeer op ingaan om een beetje te verhullen wat er allemaal gaat gebeuren in het verhaal. Maar ook dit was erg mooi onderbouwd.

Als het naar het einde toe gaat over het “ontwolven”, het terug veranderen in een gewoon mens, ben ik er helemaal bij, hier had ik zelf wat vragen over omdat dit wat vaag eindigde. Maar mijn vragen zijn opgelost door een simpel feitje: er komt een deel 2! Hier zit ik dan ook enorm naar uit te kijken!

WP_20150424_20_43_36_Pro

Na het interview volgde er nog een uiteenzetting over het wolvencentrum waar Christine mee heeft samengewerkt, gegeven door Peter Lenertz.  In het begin kon me dit niet heel erg veel boeien eerlijk gezegd. Niet omdat het geen interessante inhoud had, maar eerder wel omdat hij een powerpoint had voorbereid die hij woord voor woord aflas. Naarmate hij wat losser werd vond ik het ook leuker om te luisteren naar wat hij te vertellen had. Vooral toen het publiek vragen mocht stellen kwam hij er helemaal in en viel zijn passie voor wolven af te lezen aan zijn uitdrukking en manier van vertellen. Dit vond ik dan wel weer prachtig om te zien!

Al bij al vond ik dit een heel geslaagde avond. Ik ben normaal niet het type persoon dat lang kan blijven stilzitten, laat staan zich concentreren. Maar dat was vanavond – op het stukje powerpoint na – geen enkel probleem. Geweldig toch?

Ben je na al mijn gebabbel over het boek in dit artikel of een van de vorige ook benieuwd geworden? Mijn advies is om niet te twijfelen maar er gewoon voor te gaan!

download

In de ban van de wolf – €19,95
Te koop bij onder andere Bol.com en Standaard Boekhandel

Lieve groetjes,

Aislynn

Afbeelding

Mijn aquarium

Een tijdje geleden kreeg ik van mijn vriend een aquarium. Of ja, het staat al een hele tijd bij hem in de living en hij had besloten dat ik er iets mocht in doen. Heel lief van hem! Ik had allemaal wilde ideeën, zoals pijlgifkikkers, watersalamanders, een baardagaam, …
Het zijn uiteindelijk visjes geworden! Lekker gewoon, maar daarom niet minder leuk.

Geleidelijk aan zouden we er een paar visjes per keer in zetten, om zo de populatie te doen stijgen. Ondertussen zitten er al heel wat visjes in, van verschillende soorten. Ook de inrichting vind ik nu echt prachtig (het was al leuk, maar het leek echt net warboeltje) en ik kon het dan ook niet laten om er wat over te vertellen.

Over de visjes die erin zitten.

images

Als eerste wilde ik in mijn aquarium Guppy’s. De mannetjes hebben echt supermooie kleuren, de vrouwtjes zijn wat minder opvallend maar kunnen ook echt prachtig zijn. Aangezien mijn vriend erg veel weet over vissen en ze zelfs verkoopt in de winkel waar hij werkt kon hij met perfect advies geven over hoeveel visjes erin konden en hoeveel vrouwtjes er per mannetje in moesten. We zijn dan gestart met 2 mannetjes en 4 vrouwtjes.
Ondertussen zijn er al een hele hoop baby’tjes geboren, hopelijk zijn er hier een hele boel bij die het halen tot volwassen Guppy’s!

download                     molly-lyretail-sailfin-silver

Ook gingen er vanaf het begin 2 Molly’s in. Een Black Molly en een Silver Molly. Ik vond ze echt supermooi. Iets groter als de Guppy’s, dus ze zouden er mooi bij passen. Later leerde ik dat de Molly’s nog wel zouden groeien maar dat ze de Guppy’s geen kwaad zouden doen. Ook super! Ondertussen is mijn Silver Molly helaas overleden.
Een tijdje geleden kwam mijn vriend thuis met 2 nieuwe Molly’s, grote dit keer. Ook weer een zwarte en een zilverwitte. Dat was wel even schrikken, ik had niet verwacht dat ze echt ZO groot gingen worden. Nu zwemmen er dus 2 zwarte en een witte vrolijk rond in het aquarium. Het zijn wel 3 vrouwtjes dus veel kleintjes zullen er niet van komen. (Hoewel, de oorspronkelijke Black Molly was zwanger en heeft ondertussen baby’tjes gekregen, dus als daar wat mannetjes van groot worden kunnen we wel aan de kweek.)

tumblr_inline_mozlvadAfO1qz4rgp

Op een dag kwam ik thuis en zaten er opeens 11 Neon Tetra’s in het aquarium. Schattig! Mijn vriend had ze bij wijze van verassing meegenomen, niet alleen voor mij. Een van zijn kameraden had gezegd dat Neon Tetra’s echt niet mochten ontbreken in het aquarium, dus hupla, kwamen zij er ook bij. Ze vallen echt lekker op zo, met hun felle kleurtjes.
Op een keer, toen het licht van het aquarium uit was, schrok ik van een aantal bruine, kleurloze visjes die opeens rond zwommen. Ik had geen idee wat dit kon zijn! Nu bleek dat de Neon Tetra’s ’s nachts hun kleuren “uitzetten” om te slapen. Supercool! Hier had ik echt geen idee van.

glofishDanio_orange4

Nog iets later kwamen er in het aquarium 3 gele Glofish bij. Deze visjes zijn echt fascinerend. Ze zijn best klein maar hun kleur springt er echt uit. Blijkbaar zouden ze onder een blauwe lamp ook echt gaan gloeien. (Dit zijn visjes die niet op deze manier in de natuur voorkomen, deze “skill” is dan ook niet echt nuttig voor een wilde vis.) Ik had er nog niet lang ervoor van gehoord, maar ik was wel meteen verkocht toen ik ze zag. Ze zwemmen schattig door de andere visjes heen en laten zich heel goed zien.

full14421749

Een tijdje geleden besloot ik dat ik een mooie compositie van glazen vazen wilde op de salontafel, met daarin een Kempvis. Je kent ze wel, die vissen met een zwierige staart. Ze zitten in veel winkels in van die kleine bakjes omdat je de mannetjes niet samen mag zetten. Ze gaan dan vechten tot de dood! Zo wilde ik er dus eentje in mijn salontafelvaas. Na een tijdjes bleek het dat het ’s nachts te koud werd voor het arme beestje, en dat is niet goed voor zijn gezondheid. Gelukkig kon hij zonder problemen bij in het grote aquarium, en dat is waar hij nu dan ook gezellig rondzwemt. Heel vaak laat hij zich niet echt zien. Maar hij valt wel meteen op als hij er dan toch eens is.

IMG-20150315-WA0001

Als laatste aanwinst voor mijn mooie aquarium, is er een grote stofzuigervis. Een Ancistrus, om heel moeilijk te doen over de naam. Iedereen heeft wel eens die kleine visjes op de bodem van aquariums gezien, die steentjes opzuigen en het vuil opeten. Zo heb ik er eentje. Maar dan gigantisch! Sinds hij in het aquarium zit heb ik hem niet meer gezien, hij heeft zich hoogstwaarschijnlijk verstopt onder en achter het hout. Jammer, want ik vind hem best wel wat hebben (al vinden veel mensen hem een lelijk ding!

IMG-20150317-WA0001 IMG-20150317-WA0002

En hier is het dan! Uit 2 verschillende hoeken, om te laten zien hoe mooi het echt wel is. Vind ik dan, een ander zijn mening kan ik natuurlijk niet beïnvloeden of iets dergelijk. Het aquarium is echt enorm groot, 240 liter, dus er kan wel een hele boel in. Het zal dan ook niet stoppen bij de visjes die er nu in zitten. Behalve dat er een aantal vissen echt al goed aan de kweek zijn hoop ik om binnenkort nog een paar Glofish te kunnen toevoegen, en wie weet als ik ergens nog wat mooie visjes zie wil ik die ook wel. Ik kan nooit op voorhand zeggen wat ik ga doen, maar dat is mijn omgeving ondertussen wel van mij gewoon.

Ik heb de foto’s van de afzonderlijke visjes in dit artikel niet zelf gemaakt, aangezien visjes maar niet wilde stilhangen in het water, en de foto’s dus altijd bewogen waren. De foto’s van het aquarium zijn vanzelfsprekend wel van mij, aangezien het internet niet over een foto van mijn aquarium beschikt, hihi! Oh, en de stofzuigervis is ook een eigen foto, om te laten zien hoe groot hij is.

Lieve groetjes,

Aislynn

Afbeelding

Boekvoorstelling

Een hele tijd geleden nam ik via een hint van een andere blogster – en superlieve penvriendin – Steffie contact op met auteur Christine Charliers. (Kijk HIER voor de blog van Steffie, YakiBooki) Zij was op zoek naar Belgische, Vlaamse bloggers om haar debuutroman te reviewen. Als ik even heel eerlijk ben. Wie gaat er beter samen met boeken dan ik?

Ik nam na een gesprekje met Christine contact op met de uitgeverij. En een tijdje dacht ik dat er geen reactie ging komen. Tot ik een paar dagen geleden deze mooie uitnodiging in mijn mailbox vond!

In de ban van de wolf

Op deze website kan je alvast wat meer lezen over Christine Charliers en over haar boek.

www.christinecharliers.be

Het boek gaat me worden toegestuurd en dit zal ik, na het te hebben gelezen uiteraard, uitvoerig bespreken. Ik kan met jullie wel al de korte samenvatting delen die ik van de site heb geplukt. Zij jullie ook zo benieuwd als ik?

De veertienjarige Esther woont in een saai dorpje in de pyreneeën en leidt een doodnormaal leven. Ze heeft een bijbaantje in de supermarkt, helpt haar moeder in het huishouden en wil met haar vriendinnen naar een feestje. Maar aan dat zorgeloze leventje kom een einde… Op een avond, als Esther alleen thuis is, dringen drie mannen het huis binnen en vallen haar aan. Ze spuiten een vreemde vloeistof in haar nek en bedreigen haar. Voor Esther weet wat er gebeurt, zijn ze weer verdwenen. De volgende dag is alles anders. Esthers lichaam lijkt niet meer hetzelfde. Ze wordt sterker en sneller, en haar zintuigen zijn hypergevoelig — maar ze is niet veilig. De drie mannen maken jacht op haar… Wat willen ze in hemelsnaam?
(Dit boek is voor lezers vanaf 14 jaar)

Ook van de boekvoorstelling zal ik een stukje schrijven. Ik kijk er enorm naar uit, hoewel het ook nog wel een hele tijd wachten is. Zo spannend! De eerste keer dat ik dit kan gaan doen, maar ik ben er heel erg blij mee. En hopelijk gaat het niet bij deze ene keer blijven.

Zo, een kort berichtje voor een kleine mededeling met een grote impact voor mij!

Lieve groetjes,

Aislynn

Afbeelding

Happy about little things

Een tijdje geleden kreeg ik spontaan, en midden in de week het idee om op te schrijven waar ik allemaal blij van werd. En dan geen grote dingen maar gewoon alledaagse kleine gebaren of gebeurtenissen waar je niet altijd bij stilstaat.

Dit heb ik dan meteen maar de rest van de maand gedaan.

10603618_597453347041247_5973518572531119944_n

19/02
* Voorgaten worden aan de kassa omdat je maar enkele items bij hebt
* Een roker die spontaan uit het bushokje komt als hij ziet dat je eraan komt
*Diezelfde roker die even spontaan zijn spulletjes aan de kant schuift zodat je kan zitten

20/02
* Een pakketje krijgen dat je pas de dag ervoor hebt besteld en nog niet had verwacht
* Je liefje die heel blij is als je onverwachts op zijn werk staat
* Iemand blij kunnen maken met een minicadeautje als een visje

21/02
* Erachter komen dat moeilijke trekken op een partituur toch vanzelf lijken te lukken (niet allemaal hoor, haha!)
* Pingpong spelen met mensen die je net leert kennen en er een leuke tijd aan over houden
* Een gezellige avond en eens goed kunnen lachen met vrienden

22/02
* Een toffe repetitie, ook al was het zo vroeg
* Met papa heel lekker gaan eten, al heeft het wat overtuiging nodig gehad
* Na de paaldansles nog gezellig iets blijven drinken

23/02
* Een madammeke dat spontaan haar verhaal doet, gezellige babbel op een heel vroeg uur
* Een heleboel wol, breipriemen en een haaknaald terugvinden in een doos van lang geleden
* Onverwachts bij je liefje mogen blijven slapen (dank je papa)

24/02
* Leuke visjes mogen uitkiezen van je liefje, voor in het mooie aquarium en voor de “center pieces” op het salontafeltje
* Een intensieve laatste repetitie voor een een concertje, met een drankje achteraf
* Een enorm lekkere late-night-snack krijgen van je grootmoeder

25/02
* Uitslapen en er totaal geen spijt van hebben
* Een vriendin helpen met schoolwerk, en dan ook echt nuttig kunnen zijn
* De dag afsluiten met een concertje

26/02
* Kunnen volgen in de wiskundeles (en niet in slaap vallen)
* Je beste vriendinnetje die onverwachts langskomt
* Even langsgaan op een leuk feestje

27/02
* De school die een smsje stuurt omdat de les niet doorgaat
* Voor het eerst los paardrijden en NIET vallen
* Een repetitie die veel energie vraagt maar waar het resultaat wel merkbaar is

28/02
* Te horen krijgen dat het merkbaar is dat voor leerkracht studeert (als compliment bedoeld) omdat je goed kan uitleggen tijdens de muziekles als de leraar even weg moet en vraagt om over te nemen tot hij terug is
* Weten (en iedere week opnieuw merken) dat je een geweldige vriendengroep hebt gevonden
* Een sleepover met je beste vriendin

Dit was waar ik de afgelopen anderhalve week dus blij van werd. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen.

Lieve groetjes,

Aislynn